Zoti përtej fesë

Në botë është i disponueshëm një përjetim i ri i Zotit, një përjetim që nuk kufizohet nga autoritetet apo traditat fetare, por që ofron mundësinë e një shpalljeje vetjake në jetën e dikujt dhe një vizion të ri të marrëdhënies sonë me Krijuesin brenda një universi më të gjerë jete. Ky është një “përjetim i ri i Zotit”: i pastër, freskues, ngritës, zgjerues, fuqizues.

Lexoni më tej: Përjetimi i ri i Zotit

Çfarë duhet të dini

Bota jonë po del në një “Komunitet të Madh” jete në univers, dhe kontakti me forma të tjera jete inteligjente ka filluar. Tani dhe në të ardhmen, ne do ta gjejmë veten në mes të një kozmosi të gjerë jete të ndjeshme, e cila ka një lidhje të përbashkët me Zotin dhe është e tëra pjesë e krijimit të Zotit në një univers që zgjerohet e evoluon.

Këtu ne nuk mund ta konsiderojmë më familjen njerëzore si qendrën e krijimit të Zotit apo si përqendrimin e vetëm të qëllimit të Zotit në botë. Dhe ndonëse kjo do të sfidojë disa nga besimet tona më të hershme e më të dashura, ajo përfaqëson një çlirim të jashtëzakonshëm të mendjes dhe të shpirtit njerëzor.

Shumë njerëz anembanë botës po largohen nga feja e organizuar dhe nga dogmat e vjetruara që kanë shkaktuar dhimbje e shkëputje në jetët e tyre dhe që nuk e pasqyrojnë më përjetimin e tyre të jetës në një botë që po ndryshon. Kjo është pjesërisht një zhvendosje e natyrshme nga e kaluara jonë fisnore drejt një përjetimi të ri të njerëzimit tonë të përbashkët.

E megjithatë, edhe përtej kësaj, njerëzit po fillojnë ta ndiejnë praninë e “Komunitetit të Madh” — indit më të gjerë të jetës që rrethon botën tonë. Vetëdija jonë po zgjerohet natyrshëm përtej kufijve të botës sonë njerëzore dhe izolimit të saj në univers, dhe kjo po prodhon një përjetim të ri fetar dhe vizionin e një Zoti më të madh, të palidhur nga traditat tona njerëzore — Zotit të një “Komuniteti të Madh” botësh.

Duke u bërë të vetëdijshëm për këtë univers më të gjerë, ne mund të fillojmë ta përjetojmë Zotin në një mënyrë krejt të re. Zoti nuk është më një qenie hakmarrëse që i drejton jetët tona dhe që na kontrollon regjistrin e mëkateve e të veprave të mira. As Zoti nuk është i lidhur me të kaluarën e errët dhe shpesh të njollosur të historisë sonë njerëzore e të fiseve, perandorive, shteteve dhe institucioneve të saj fetare. Në dritën e një Komuniteti të Madh jete në univers, përjetimi ynë i Zotit tani është i lirë nga këto gjëra.

Zoti është një prani universale që përshkon gjithë jetën — një forcë që i jep qëllim e drejtim universit, jo një personazh më i madh se jeta që bën mrekulli apo shfaqje madhështore. Kjo fillon ta çlirojë mendjen dhe shpirtin tonë për t’iu afruar Zotit në një mënyrë të re dhe për ta menduar veten si pjesëmarrës në një panoramë shumë më të gjerë të qëllimit Hyjnor në univers.

Ky është “Përjetimi i ri i Zotit”. Dhe kjo do të thotë ta rritim e ta zhvillojmë përjetimin tonë të Zotit, që të përfshijë një realitet më të gjerë jete dhe ta zgjerojmë vizionin tonë të planit të Zotit në univers, përtej kufijve të botës sonë njerëzore, e cila ka ekzistuar në izolim për kaq gjatë.

Zoti i këtij Universi më të gjerë kërkon të na përfshijë me pjesën tjetër të krijimit të Zotit, përtej sferës njerëzore. Në vend që të mendojmë se plani i Zotit përfshin vetëm njerëz me njerëz, ne tani duhet të mendojmë për përfshirjen e ardhshme të familjes sonë njerëzore me botë krejt të ndryshme dhe me pjesën tjetër të gjerë të krijimit të Zotit, e cila tashmë po ndërvepron si pjesë e një Komuniteti të Madh botësh.

Ky vizion universal i Zotit përqafon një gamë më të gjerë përjetimi, përtej teorive dhe besimeve tona njerëzore, një përjetim që na çon drejt një ndjenje më të madhe qëllimi e fati dhe drejt një lidhjeje më të fortë marrëdhëniesh brenda dhe përtej kufijve të kohës e të hapësirës.

Ndonëse mund të jetë e vështirë ta mendojmë Zotin në këtë përmasë, është e rëndësishme që ne të fillojmë ta bëjmë këtë, si përgatitje për takimet tona të tanishme e të ardhshme me forma të tjera jete. Për shembull, ta mendojmë universin brenda një kornize me Krishtin në qendër dhe ta hedhim këtë besim mbi jetë tjetër të ndjeshme, do të na pengojë vetëm ndërveprimin dhe komunikimin.

Është e rëndësishme që tani të mendojmë se Zoti jeton brenda secilit prej nesh dhe në të gjitha format e ndjeshme të jetës në univers dhe se përshkon një panoramë të pafund jete, e cila nuk kufizohet në një racë të parapëlqyer njerëzish ose në një botë të vetme. Ky është një Zot shumë më i gjerë se ai që kemi menduar në të kaluarën — një Zot për gjithë jetën inteligjente në univers.

Ndonëse ky vizion i Zotit dhe i planit të Zotit është i madh, hollësitë se si vepron Zoti janë të afërta për secilin prej nesh dhe qëndrojnë pikërisht në qendër të qenies sonë. Vepra e Zotit në univers nuk vjen përmes shfaqjeve të mëdha, mrekullive mbresëlënëse apo ngjarjeve madhështore që e lëvizin jetën përnjëherë, por përmes një thirrjeje e një tërheqjeje që lëviz brenda nesh në nivelin e natyrës sonë shpirtërore — në atë anë të qenies sonë që është ende e lidhur me Zotin.

Mesazhi i Ri mëson se Zoti e krijoi universin si një mjedis për ata që kërkonin ndarjen nga Zoti në gjendjen tonë fillestare, përtej kohës dhe formës. Prandaj, Zoti lejon që shfaqja fizike e universit të funksionojë dhe të evoluojë, ndërsa u thërret atyre individëve në formë të ndarë ta zbulojnë vullnetin e tyre për t’i dhënë fund ndarjes së tyre dhe të lëvizin në drejtim të ribashkimit me jetën.

Mekanizmi i kësaj lëvizjeje pozitive janë nivele gjithnjë e më të mëdha marrëdhënieje, afrie dhe komunikimi mes individëve, brenda dhe madje përtej botës. Si përrenj të vegjël që bashkohen në trupa uji më të mëdhenj, ne lëvizim poshtë këtij lumi marrëdhënieje, kthehemi në ribashkim me hyjnoren.

Në këtë kuptim, Zoti është përjetimi i një rryme më të thellë në jetën tonë, e cila na sjell në marrëdhënie me qëllim e kuptim në jetë dhe na udhëzon drejt kontaktit me thelbin e qenies sonë, që është ende i lidhur me Zotin.