Een diepere herkenning in relaties

Er zijn tegenwoordig veel mensen in de wereld die niemand hebben die hen werkelijk begrijpt. Afgezien van hun plaats in een gezin of een cultuur, afgezien van hun werk als volwassene, is er niemand in de wereld die echt weet wie ze zijn of die een dieper begrip heeft voor hun leven en hun lot. Hoewel mensen om veel verschillende redenen relaties aangaan—om aan eenzaamheid te ontsnappen; om een gezin te stichten; voor sociale status; voor rijkdom, voor macht, voor gezelschap—is zelfs hier deze diepere herkenning zeldzaam.

Dit is echt tragisch, want door iemand gekend worden betekent dat je diepere aard wordt erkend en versterkt. Mensen leven niet in overeenstemming met hun diepere aard. Ze leven in overeenstemming met hun aanpassing aan hun cultuur, aan hun familie, misschien aan een religie. Dit is hun sociale identiteit, hun sociale zelf, maar er is een diepere realiteit in hen.

Deze diepere realiteit is door God geschapen. Ze heeft geen naamplaatje. Ze heeft geen sociale functie. Ze is niet simpelweg gebaseerd op iemands rol in een gezin of een cultuur. Ze is niet noodzakelijkerwijs gebaseerd op iemands werk of roeping.

Onopgemerkt door het leven gaan, betekent in feite alleen zijn. Zelfs als je een heel sociaal persoon bent en een groot netwerk van vrienden hebt, zelfs als je veel contacten met andere mensen hebt, zelfs als je fysiek in een drukke stad of een druk bevolkt appartement woont: als je onopgemerkt blijft, ben je alleen. En deze eenzaamheid achtervolgt je. Ze gaat overal met je mee. Het is de tragedie van Afscheiding.

Rijke mensen proberen dit te compenseren door voortdurende prikkels, door het voortdurend verwerven van dingen die ze niet nodig hebben, en door erkenning van anderen te zoeken voor welke schoonheid, rijkdom of charme ze ook mogen bezitten. Maar ook zij zijn alleen. Neem hun prikkels weg, neem hun bezittingen weg, neem al hun sociale uiterlijkheden weg, en je hebt een eenzaam, geïsoleerd persoon.

Dit is de tragedie van Afscheiding. Het is het resultaat en het bewijs dat mensen niet leven in overeenstemming met hun diepere aard. Ze leven niet dieper in hun eigen geest en bewustzijn. Ze leven aan de oppervlakte.

En net als op het oppervlak van de oceaan worden ze heen en weer geslingerd door de winden van de wereld; hun leven is uit de hand gelopen en ze worden meegesleurd door krachten die hun macht te boven gaan. Ze gaan door het leven als een soort plicht of berusting—zich niet bewust van waar ze zijn, wie ze zijn en waar ze in het leven werkelijk naartoe moeten.

Deze eenzaamheid en dit isolement zijn een bron van veel leed en grote angst. Want zelfs als je alle sociale voordelen zou hebben, is er eigenlijk niemand die er voor je is. Mensen zijn misschien afhankelijk van jou en je productiviteit, je rijkdom of je sociale status. Mensen hebben je misschien nodig voor wat je arbeid kan opleveren. Maar er is eigenlijk niemand die er voor jou is. Op een heel diep niveau creëert dit een enorme leegte en een enorm isolement.

En als je anderen niet kunt leren kennen, dan zijn mensen slechts onderdelen van een sociale, functionerende samenleving—die rollen spelen, ver van je verwijderd. Hun behoeften zijn niet jouw behoeften. Je hebt misschien helemaal geen gevoel voor hen. Het zijn gewoon mensen die rondlopen met hun eigen lasten, hun eigen isolement. Maar de waarheid is dat zij met hetzelfde isolement worden geconfronteerd als jij—alleen, onbekend en niet in staat om anderen te leren kennen.

Door jouw situatie bevind je je in dezelfde positie. De behoefte is dezelfde—de behoefte aan herkenning; de behoefte om op een dieper niveau met iemand op één lijn te zitten; de behoefte aan iemand die er echt voor je is, niet omdat je probeert charmant, knap of mooi te zijn, maar omdat diegene er gewoon voor je is.

Dit is zo iets wonderbaarlijks wanneer het kan gebeuren, want op het diepste niveau draait liefde om toewijding. Je kunt van veel dingen aan een persoon houden—zijn uiterlijk, zijn omstandigheden, zijn charme, zijn schoonheid, zijn intelligentie—maar toewijding komt voort uit een grotere herkenning. Toegewijd zijn aan een ander, niet vanwege zijn troeven maar vanwege wie hij is, is een ongelooflijk krachtig tegengif tegen lijden.

Wanneer die toewijding gedeeld wordt, heb je een relatie met een diepere verbinding en een diepere bestemming. De kracht en sterkte ervan zullen compenseren voor elke dissonantie die zich kan voordoen op het niveau van jullie persoonlijkheden, of jullie smaken of voorkeuren. Deze relatie zal schitteren als een baken in een donker land. Het is een teken van hoop voor mensen die worstelen met hopeloosheid. Het is een blijk van herkenning onder degenen die niet herkend worden.

Deze herkenning ontstaat omdat je op een dieper niveau van Kennis functioneert. Deze Kennis die God heeft geschapen—deze diepere Intelligentie, dit diepere Zelf dat werkelijk is wie je bent—vertegenwoordigt je hogere aard en je ware doel om in de wereld te komen. Wanneer een ander dit kan herkennen en zich hiermee kan verenigen, dan heb je een relatie die een hoger doel in het leven vertegenwoordigt.

Wanneer je op dit niveau gekend wordt, stelt dit je in staat jezelf te kennen, maar het is echt moeilijk om jezelf op dit diepere niveau te kennen als niemand anders je herkent. Alleen door een zeer vastberaden spirituele beoefening zou je deze herkenning kunnen verkrijgen zonder de herkenning van anderen. Maar zelfs dan zou je dit bewustzijn van jezelf kunnen verliezen als na verloop van tijd niemand anders in staat was je te herkennen, je werkelijk te herkennen.

Deze erkenning leidt tot toewijding. Want als twee of meer mensen een groter lot delen, en ze de realiteit van dit lot kunnen herkennen en de diepere resonantie kunnen ervaren die dit in hun beleving teweegbrengt, dan heb je een krachtige relatie tussen twee mensen of tussen veel mensen.

Een echte spirituele gemeenschap moet hierop gebaseerd zijn als ze sterk en duurzaam wil zijn en echte diepgang en betekenis wil hebben. Ook een echt huwelijk moet al deze eigenschappen bezitten, in combinatie met een grotere onderlinge afstemming, zelfs op persoonlijk vlak. Daarom lijken dit soort relaties zeldzaam te zijn in de wereld, want hoewel de wereld op veel plaatsen erg drukbevolkt is, vindt er in werkelijkheid maar heel weinig herkenning plaats.

In de studie van Stappen naar Kennis leer je een diepere verbinding op te bouwen met Kennis in jezelf, je diepere aard. En naarmate je deze diepere aard begint te ervaren, in het begin misschien geleidelijk, ga je op zoek naar diepere kwaliteiten in andere mensen. Naarmate je vordert, ben je niet langer zo onder de indruk van schoonheid, rijkdom en charme, want je zoekt naar iets diepers in andere mensen, en dit is het resultaat van het zoeken naar iets diepers in jezelf. Naarmate je ervaring van je diepere aard groeit, naarmate je een sterker gevoel krijgt dat er een diepere stroming in je leven is, zul je je relaties willen opbouwen op basis van deze diepere stroming.

Hier zul je niet zozeer op zoek zijn naar prikkels, maar naar een diepere resonantie met andere mensen. Je zult eerlijkheid waarderen; je zult oprechtheid waarderen; je zult toewijding boven alle andere vormen van prikkels stellen. In plaats van alleen maar plezier te willen hebben met iemand, wil je echt een verbinding voelen, en je zoekt deze verbinding in andere mensen.

Hoewel je niet met iedereen deze diepere verbondenheid zult voelen, zullen bepaalde mensen je opvallen. Onder hen zullen er een paar zijn met wie je voorbestemd bent om je te verenigen voor een hoger doel, een grotere taak in de wereld.

Je zult hiernaar op zoek gaan. En je geest zal zich steeds minder laten verleiden door schoonheid, rijkdom of charme. Je kunt de mooiste persoon tegenkomen die je ooit hebt gezien, en je geest kan onder de indruk zijn, maar dieper van binnen is er geen reactie. Dieper van binnen is er geen herkenning. Daarom doet de schoonheid van deze persoon er niet toe.

Je bent nu op zoek naar de mensen die jouw grotere doel en bestemming in de wereld vertegenwoordigen en zullen ondersteunen. Hun uiterlijke verschijning is nu niet belangrijk, omdat je op zoek bent naar iets diepers. En je zoekt dit in jezelf.

Want op dit moment zie je jezelf niet langer als een verzameling persoonlijkheidskenmerken. Je beschouwt jezelf niet als een verzameling verlangens en angsten. Je beschouwt jezelf niet op het niveau van de persoonlijkheid of zelfs op het niveau van je fysieke bestaan, want je kijkt nu in een diepere bron.

Wat zich op de bodem van die bron bevindt, is een grote Aanwezigheid, en je wilt die Aanwezigheid in jezelf voelen, en je wilt die Aanwezigheid met andere mensen delen. Dus nu verschuift je hele kijk op het samenzijn met andere mensen.

In plaats van op zoek te gaan naar plezier of prikkels, in plaats van te proberen weg te lopen van eenzaamheid of isolement, ben je nu op zoek naar een diepere resonantie. Hier ga je onder de oppervlakte, en zoek je naar diepgaande relaties. Dit is wat werkelijk de kans creëert voor een diepere herkenning. In plaats van herkenning slechts een toevallige gebeurtenis in het levensproces te laten zijn, creëer je nu de drijfveer, de stimulans en de kans voor deze herkenning om plaats te vinden.

Het is duidelijk dat mensen hun hele leven kunnen doorbrengen zonder ooit een diepere ervaring van herkenning met anderen te hebben. Dit komt zelfs ontzettend vaak voor. Vertrouw dus niet alleen op geluk of toeval. Denk niet dat dit zomaar voor je zal gebeuren zonder dat je je echt inspant.

Om de kans te krijgen door anderen gekend te worden, moet je de verbinding met Kennis tot stand brengen, zodat je jezelf kunt leren kennen. Nu breng je echt een verandering teweeg in jezelf en zelfs in de wereld. Nu creëer je de mogelijkheid voor mensen om samen met jou een ervaring van herkenning te hebben. In plaats van werkeloos toe te kijken en te hopen en te wensen dat er iets gebeurt, creëer je de omgeving in jezelf en om je heen waarin herkenning onvermijdelijk is.

Daarom zullen andere mensen zich bij hen aansluiten wanneer mensen iets echt belangrijks in het leven doen. Ze sluiten zich niet bij hen aan omdat deze persoon overweldigend charmant of mooi is of uiterlijke kenmerken heeft die zo aantrekkelijk zijn. Ze sluiten zich bij hen aan omdat ze iets zinvols doen. En deze zinvolle activiteit creëert erkenning op een dieper niveau.

Deze ervaring van erkenning vereist dat je niet over anderen oordeelt of hen veroordeelt, want dat belemmert het hele proces van het doorgronden van iemands diepere aard. Je kunt mensen veroordelen om hun uiterlijk, om hun gedrag, om hun positie in het leven. Je kunt hen veroordelen om hun religie of hun etniciteit. Je kunt hen beoordelen op hun persoonlijkheid of hun zelfexpressie, enzovoort. Maar wanneer je dit doet, belemmer je jezelf om hun diepere aard te doorgronden.

Daarom is het belangrijk om vanuit een meer neutrale houding naar anderen te kijken. Het is gemakkelijk om over mensen te oordelen. Iedereen maakt wel eens fouten. Mensen irriteren je met hun gedrag, hun houding, hun taalgebruik, hun uiterlijk. Maar als je neutraal bent en naar hen kijkt, krijg je de kans om verder te kijken dan de oppervlakte. Je krijgt de kans op een diepere ervaring van herkenning.

Je weet zelf hoe het is om aan de oppervlakte te leven. Je leeft daar al jaren, en nu probeer je je bewustzijn naar een dieper niveau te brengen en daar je aandacht op te richten. Wees dus niet zo snel met oordelen. Je weet hoe gemakkelijk het is om aan de oppervlakte te leven. Je kent de sociale druk en de economische druk en het gevoel van isolement en wanhoop bij mensen dat hen ertoe brengt zich zo dwaas en roekeloos te gedragen.

Om een ander te zien, moet je neutraal worden. Neutraal betekent dat je niet probeert van hen te houden; je probeert hen niet te beoordelen; je probeert hen niet in een categorie te plaatsen; je probeert hen niet te evalueren op basis van hun uiterlijke verschijning. Je bent gewoon neutraal. Je kijkt en luistert alleen maar. Zonder te proberen iets te laten gebeuren, ben je gewoon aanwezig.

Juist vanuit deze staat van aanwezigheid kun je meer over de ander te weten komen. Je krijgt hier de kans om de diepere stroming in hun leven te onderscheiden, waarvan zij zich waarschijnlijk totaal niet bewust zijn. Zodra je dit beseft, kan ook de ander dit bij jou gaan beseffen, omdat hij of zij zal voelen en herkennen dat je op een heel bijzondere manier bij hem of haar bent.

Onder ieders wanhopige zoektochten, verslavingen, doelen en angsten schuilt het verlangen om gekend en herkend te worden. Mensen zijn boos. Ze veroordelen anderen. Ze zijn zelfs gewelddadig omdat ze niet herkend worden en omdat ze geen manier hebben gevonden om een dieper inzicht in zichzelf te krijgen.

Wanneer deze herkenning plaatsvindt, is dat enorm helend en levensbevestigend. Zelfs als het maar even duurt, zelfs als je maar één moment van echte herkenning met een ander hebt, kan het een diepgaande invloed op hen en op jou hebben.

Er ligt altijd zo'n nadruk op relaties en goed met mensen omgaan en je gevoelens uiten en eerlijk zijn en problemen oplossen. Maar tenzij er deze diepere herkenning is, gebeurt het allemaal aan de oppervlakte.

Deze herkenning betekent niet dat je met deze persoon gaat trouwen of dat hij of zij de rest van je leven bij je zal blijven. Het betekent alleen dat je een diepere ervaring doormaakt. Alleen als deze ervaring in de loop van de tijd voortduurt, en als jullie voldoende bij elkaar passen en op een zinvolle manier met elkaar kunnen omgaan, zou hieruit een diepere relatie kunnen ontstaan. Maar herkenning is nog geen relatie.

Een vonk is geen vuur. Een begrip is geen realiteit. Maar om een echte relatie op te bouwen—of dat nu in een huwelijk is, in een spirituele gemeenschap, of in een netwerk waar mensen samenwerken voor een belangrijk doel of een belangrijke doelstelling—is deze herkenning erg belangrijk.

Hier raken mensen meer toegewijd aan elkaar, meer zorgzaam voor elkaar. Ze delen samen een grotere bestemming. Hun waardering voor elkaar overstijgt veruit elke uiterlijke verschijning of charme die ze ook mogen hebben. Hier houd je van de persoon om wie hij of zij is, niet om wat hij of zij kan doen, of hoe hij of zij eruitziet, of de manier waarop hij of zij zich gedraagt, maar echt om een diepere aard en kwaliteit in hem of haar.

Dit is wat iedereen in een relatie wil. En toch is dit zo zeldzaam. Daarom is het doorlopen van de Stappen naar Kennis revolutionair, want hier breek je het ijs; je breekt los van het oppervlakkige leven; en je richt je op de diepere realiteit van Kennis in jezelf—een diepere Intelligentie die het domein en het bereik van het intellect overstijgt.

Je begint hier in jezelf echt te beseffen dat je niet louter een sociale rol vervult in het leven, dat je niet louter een naamplaatje bent, dat je niet louter een beschrijving van je persoonlijkheid bent, maar dat er werkelijk een grotere werkelijkheid in je schuilt. En je begint dit te beseffen dankzij het doorlopen van de Stappen naar Kennis.

Nu begin je deze ervaring ook met andere mensen te hebben. Hier krijgt de diepere behoefte aan erkenning, de diepere behoefte aan doel en betekenis, de kans om vervuld te worden.

Wat hebben mensen echt nodig? Ze moeten hun diepere aard herkennen. Ze moeten door anderen herkend worden. Ze hebben toewijding nodig in hun leven—toewijding aan anderen en mensen die toegewijd zijn aan hen. Ze moeten hun grotere doel en bestemming in de wereld vervullen, een groter doel dat God in hen heeft gelegd—een bijdrage aan het leven, een unieke reeks gaven die in samenwerking met bepaalde andere mensen gegeven moeten worden.

Naast voldoende voedsel, onderdak, kleding en uiterlijke veiligheid, vertegenwoordigt dit de diepere behoefte van mensen overal ter wereld, ongeacht hun land, cultuur of omstandigheden. Wanneer er sprake is van oprechte herkenning, kan echte toewijding ontstaan. En echte toewijding is de grootste uiting van liefde.

Hier is toewijding geen gehechtheid. Ze is niet gebaseerd op afhankelijkheid of behoefte. Ze is gebaseerd op een diepere resonantie met een ander en een gevoel van een gedeeld lot met een ander. Je moet nog steeds de moeilijkheden in de relatie uitwerken, de dagelijkse kwesties die zich kunnen voordoen, de meningsverschillen over bepaalde zaken, maar fundamenteel ben je op een dieper niveau met elkaar verbonden.

Dit heeft de kracht om verschillen in visie of mening te overstijgen. Dit is echt de lijm die mensen op een echte manier bij elkaar houdt. Het is zo heel anders dan afhankelijkheid of gehechtheid. Het komt voort uit een plaats van kracht, niet uit zwakte in jezelf. Het is echt een beloning, een van de grootste beloningen van het leven. Het is wat iedereen zoekt.

Hier worden de tragedies van de rijken duidelijk, want hoewel ze misschien alles lijken te hebben, hoewel ze zelfs de luxe van vrije tijd lijken te hebben, hoewel ze alles kunnen bezitten en overal naartoe kunnen gaan en zoveel sociale macht hebben, zijn ze, als ze niet herkend en gekend worden, verlaten. En ondanks hun rijkdom of voorrechten zal depressie hen overvallen. Ze zullen merken dat hun leven leeg is en zonder echte betekenis of doel.

De tragiek van de armen is zeker duidelijker zichtbaar vanwege hun omstandigheden en de ontberingen van hun leefomgeving. Toch lijden zij onder hetzelfde isolement, onder dezelfde vreselijke Afscheiding.

Om deze herkenningservaring voor jezelf op te bouwen, moet je de Stappen naar Kennis volgen. Je moet je realiseren dat wie je bent niet je geest of je lichaam is. Je geest en je lichaam zijn uitdrukkingsmiddelen in de wereld. Ze geven je de kans om hier herkend te worden, invloed op de wereld uit te oefenen en het leven op dit niveau te ervaren.

Maar wie je bent, gaat verder dan dit. Het gaat verder dan elk idee dat je over jezelf zou kunnen hebben, want wie je bent is niet slechts een idee. Je kunt op allerlei manieren over jezelf denken, maar wie je bent gaat verder dan alle ideeën die je zou kunnen koesteren.

Je ervaart dit door dieper in jezelf te gaan, door stilte te beoefenen, wat je de kans geeft om je diepere aard te voelen en te ervaren. Je doet dit door oordelen en veroordelingen op te schorten, zodat je aanwezig kunt zijn voor andere mensen. Je doet dit door je leven diepgaand te evalueren om te zien wat daar het belangrijkst is, wat fundamenteel is voor je leven, en wat er van je wordt gevraagd om de Grote Golven van verandering het hoofd te bieden die de wereld tegemoet komen—Grote Golven van verandering die de omstandigheden voor zo veel mensen zullen veranderen en beïnvloeden, zelfs in de rijke landen.

God heeft een Nieuwe Boodschap naar de wereld gezonden. Het is een Boodschap voor de hele wereld, maar zij baant ook een weg van verlossing en bekrachtiging voor het individu. Centraal hierin staat de ervaring van herkenning die je in jezelf en met andere mensen ervaart. Het houdt in dat je de Stappen naar Kennis doorloopt en een grotere wijsheid verwerft over hoe je in het leven kunt staan, zodat je hogere doel in je naar voren kan komen en tot uiting kan komen waar dat nodig is. Dit houdt in dat je bepaalde mensen vindt die jouw hogere doel delen, en dit zullen de meest betekenisvolle relaties blijken te zijn die je hier kunt hebben.

Dit vervult de behoefte van de ziel. Dit doorbreekt de realiteit van het isolement. Dit bevrijd je van obsessie en verslaving. Dit keert de bron van je lijden om en overwint deze. Nu merk je dat je toegewijd en betrokken bent bij anderen, en je merkt dat anderen toegewijd en betrokken zijn bij jou, en dat deze toewijding gebaseerd is op een dieper inzicht. Het is onbeschrijfelijk, zo diepgaand.

Dit verandert je leven zo ingrijpend. Je kijkt om je heen en je kijkt naar mensen, en zij lijden omdat ze alleen zijn en niet herkend worden. En al hun sociale gedrag en hun dwaasheid en hun tragedie drukken dit verlangen en deze behoefte om herkend te worden uit.

Als je goed luistert, zelfs verder dan wat ze je vertellen of laten zien, zul je de grote behoefte van hun ziel horen en medeleven voor hen voelen. Je zult zien dat zelfs in hun woede of frustratie, in hun oordeel of veroordeling van anderen, deze behoefte aan herkenning aanwezig is. Dit zal je oordeel over hen temperen.

Hierdoor zal medeleven op natuurlijke wijze ontstaan—niet als een soort geforceerde oefening, maar op natuurlijke wijze. Naarmate je je eigen behoefte voelt om herkend te worden en jezelf te herkennen, zul je dit zien in de mensen om je heen, en het zal je raken. Je zult medeleven voor hen voelen, en je zult hun dilemma zien.

Mensen gedragen zich gek wanneer ze niet herkend worden. Mensen doen dwaze dingen. Mensen halen uit naar anderen omdat ze niet herkend worden. Natuurlijk gebeurt dit.

Hier zul je de grotere behoefte van de ziel in anderen zien. Als je hierover kunt spreken en hier gevoelig voor bent, zul je een licht in de wereld zijn. Jouw aanwezigheid zal anderen voeden. Het zal anderen eraan herinneren dat ze niet alleen zijn en dat ook zij voor een groter doel in de wereld zijn gekomen. En ook zij zijn verbonden met God en met hun Spirituele Familie. En hoewel de wereld er somber uit kan zien, bestaat er hier een groter netwerk van relaties—onder de oppervlakte, onopgemerkt door mensen die aan de oppervlakte leven, maar niettemin aanwezig.

Wees neutraal en oplettend wanneer je in het gezelschap van anderen bent. Kijk en luister naar wat mensen werkelijk overbrengen via hun gedrag en hun woorden. Vraag jezelf af: „Wat wil deze persoon werkelijk zeggen? “

Als je met deze aandacht luistert, hoor je misschien iets heel anders dan wat ze zeggen of dan wat hun uiterlijke houding lijkt te suggereren. Dan kun je jezelf afvragen: „Is deze persoon klaar om de Stappen naar Kennis te volgen? “ Als je dit met deze objectiviteit vraagt, hoor je misschien een ja of een nee, of misschien een misschien.

Dit is allemaal luisteren op een dieper niveau. En luisteren is hier heel belangrijk. Bij de studie van de Stappen naar Kennis leer je hoe je in jezelf kunt luisteren. In plaats van alleen maar te proberen onmiddellijke inzichten of ideeën te krijgen, leer je hoe je gewoon kunt luisteren. In de beoefening van stilte ben je aan het luisteren.

Naarmate je dit vermogen om te luisteren ontwikkelt, leer je hoe je naar anderen kunt luisteren. Je leert hoe je neutraal kunt worden wanneer anderen tegen je spreken, zodat je kunt horen wat ze werkelijk zeggen, wat ze werkelijk van je nodig hebben en wat ze werkelijk proberen te communiceren, ook al kunnen ze dit zelf niet echt duidelijk uitdrukken.

Dit luisteren, deze aandacht, is zo belangrijk. Je ontwikkelt deze vaardigheid tijdens je beoefening van de Stappen naar Kennis, omdat deze Stappen je leren hoe je naar jezelf kunt luisteren. Ze zullen je leren hoe je geduldig en opmerkzaam kunt worden. Ze zullen je helpen om tot rust te komen en minder onrustig te worden. Ze zullen je verlossen van je angst, die je voortdurend in het leven drijft. Ze zullen je in staat stellen je diepere gevoelens en emoties te ervaren, en die personen en omstandigheden te vergeven waarvan je voelt dat ze je in het verleden gekwetst hebben.

Nu leer je te luisteren, en luister je naar de diepere stroming van je leven. Nu luister je naar anderen. Dit luisteren is zo belangrijk omdat mensen gehoord willen worden. Zelfs de persoon die op het treinstation tekeergaat en die gek en gestoord lijkt, zelfs die probeert gehoord te worden, en niemand luistert naar hem. Hij probeert gehoord te worden. En hij probeert gehoord te worden omdat hij herkenning nodig heeft—niet voor wie hij denkt te zijn, niet voor zijn ideeën, maar voor wie hij werkelijk is onder al dat gedoe.

Als je dan in openbare gelegenheden bent en je kijkt naar de lange gezichten en je kijkt naar de omstandigheden van mensen, dan kun je de gevolgen zien van hun leven zonder herkenning. Ze zijn misschien getrouwd, ze hebben misschien een enorm sociaal netwerk, maar als er geen diepere herkenning is, dan zijn ze nog steeds verarmd. En dit leidt tot lijden, frustratie en woede.

We geven je hier de sleutel om echt contact te maken met jezelf en met andere mensen. Maar je moet op een dieper niveau luisteren. Daarom is je beoefening in Steps to Knowledge zo essentieel, want dit leert je hoe je moet luisteren, hoe je moet voelen en hoe je de diepere stroming van je leven kunt ervaren, namelijk de kracht en de aanwezigheid van Kennis in jezelf.

Naarmate je deze gevoeligheid en dit bewustzijn ontwikkelt, zul je dit vanzelf ook op andere mensen toepassen. Je zult verder kijken dan de uiterlijke schijn. Je zult verder luisteren dan de woorden van mensen. Je doet dit zodat je mensen kunt horen. En voor veel anderen zal het een verademing zijn om bij jou te zijn, omdat iemand hen echt aandacht schenkt—niet alleen door het met hen of hun ideeën eens te zijn, maar door de weg te effenen voor een soort diepere herkenning.

Misschien heb je dit wel vaker met mensen meegemaakt. Denk dus niet dat dit betekent dat je met iemand moet trouwen of je hele leven met die persoon moet doorbrengen, want dat is absoluut niet het geval. Als je hier echt bedreven in raakt, zullen mensen naar je toe komen voor advies en geruststelling. Je zult een bijdrage kunnen leveren aan mensen omdat je deze herkenningservaring met hen hebt. En in je leven zul je merken dat bepaalde mensen die er echt klaar voor zijn om met je samen te werken en die de juiste kwaliteiten hebben, in je leven zullen komen om je te helpen bij je grotere werk, wat dat ook moge zijn.

Hier heb je de rijkdom van het leven gevonden en heb je geleerd te ontsnappen aan je verarmde toestand van leven aan de oppervlakte van je geest, waar alleen schijn bestaat. Nu leef je een leven gebaseerd op een dieper inzicht, en dit diepere inzicht creëert een dieper niveau van relatie met anderen.

Hier ben je als water in een dorstig land. Je brengt mensen voeding omdat je zelf gevoed bent. Je spreekt de diepere behoefte van de ziel binnen het individu aan, en of ze je nu kunnen accepteren of niet, of ze je nu kunnen ontvangen of niet, je hebt nog steeds invloed.

Hier word je gekend, en ben je in staat anderen te kennen. En dat is een ongeëvenaard geschenk in deze wereld.