Het Heilige

Het is nu tijd om te spreken over het Heilige—wat werkelijk heilig is, wat vereerd moet worden, wat erkend moet worden—en om te zien hoezeer dit verschilt van de dingen die door veel mensen als heilig worden beschouwd en als zodanig worden gekoesterd.

Want wat heilig is, kan niet worden aangeraakt. Het kan niet worden benoemd. Het kan niet in je handen worden gehouden. Het is geen plaats. Het is geen gebouw. Het is geen voorwerp. Want wat heilig is, is wat blijvend is.

Want in het begin was er het Heilige. Aan het einde was er het Heilige. In het midden, daartussenin, was er het Heilige. Het is verleden tijd. Het is heden. Het is toekomst. Het is een moment van ervaring. Het is een openbaring.

Het is een herinnering die zich uitstrekt door de gangen van je geest, zo ver terug dat ze verder reikt dan dit leven, verder dan deze omstandigheden. Het is alsof je je iets herinnert dat er altijd al is geweest, maar dat in de vergetelheid was geraakt.

Wanneer mensen deze ervaring hebben, weten ze dat er iets blijvends in hun leven is. Het is geen geloof dat iets blijvend is. Het is geen geloof gebaseerd op angst en bezorgdheid. Het is geen aanpassing om de angst te compenseren die gepaard gaat met het besef van de eigen sterfelijkheid en het beperkte leven hier in de wereld. Het Heilige is als een vlam die nooit uitgaat.

Wanneer mensen een heilige ervaring hebben, of wanneer iemand in het verleden in de geschiedenis een heilige ervaring heeft gehad, beschouwen mensen bepaalde plaatsen als heilig waar gebeurtenissen plaatsvonden, waar offers werden gebracht. Deze plaatsen worden als heilig beschouwd en er worden prachtige monumenten opgericht—sommige daarvan zo mooi dat mensen van heinde en verre komen om ze te bezoeken, eer te bewijzen en ze te ervaren.

Maar ze zijn niet heilig. Als je wist wat werkelijk heilig is, zou je dit begrijpen. Als je hebt ervaren wat heilig is, zou je dit begrijpen. Dan zou deze kwestie niet bestaan. Je zou er niet over in discussie gaan.

In sommige tradities wordt de aarde zelf als heilig beschouwd—de hele aarde, niet slechts één bepaalde plek. Maar de aarde is niet heilig. Het is gewoon de aarde.

Dit gebouw—hoe mooi, hoe historisch, hoe sierlijk of fenomenaal ook—is gewoon een gebouw. Dit beeld of dit voorwerp, het is gewoon een beeld of een voorwerp. Het heilig maken, volhouden of geloven dat het heilig is, is de plank misslaan. Want het is misschien heilig voor jou of voor jouw cultuur, maar het is niet heilig voor anderen. Voor hen is het interessant of mooi. Het is echter gewoon een ding. Voor hen is het niet heilig.

Maar iedereen die de Aanwezigheid van God of de beweging van Kennis in zichzelf ervaart, zal weten dat het heilig is. Het verschilt zo sterk van al het andere—van elk idee, elk geloof, elke plek, elke traditie of elk ritueel—dat het voor iedereen die het ervaart heilig zal zijn, of op zijn minst opmerkelijk en verbijsterend.

Het Heilige kennen betekent bevrijd worden van zoveel verwarring en zoveel vijandigheid en zoveel gehechtheid aan dingen. Want God is niet gehecht aan deze dingen. En de grotere Intelligentie die God in je heeft geplaatst—de diepere Geest, de Geest van Kennis—is evenmin gehecht aan deze dingen.

Maar de geest—de geest van de wereld, de geest waarmee je denkt—maakt dingen heilig. Hij heeft zijn eigen goden. Zich niet bewust van de grote Aanwezigheid, zich niet bewust van het Vuur van Kennis dat in je brandt, creëert hij zijn eigen heilige gebeurtenissen, heilige plaatsen, heilige mensen, heilige voorwerpen en zo voort.

Het is prima om een plek te eren waar iets heiligs heeft plaatsgevonden, of om iemand te eren die op de meest authentieke manier heeft laten zien wat heilig is in zijn of haar leven. Maar noem deze plekken niet heilig, want dat leidt tot verwarring. Ga langs deze plekken, eer of herdenk de persoon of de gebeurtenis, maar bewaar het heilige voor wat het is: het heilige.

Want wat heilig is, is geen voorwerp. Het is geen boek. Het is geen plaats. Het is zelfs geen gebeurtenis. Dit zijn allemaal dingen in de tijd waardoor het Heilige zich beweegt.

Als je kunt weten wat heilig is, kun je het overal ervaren. Het zal overal bij je zijn. Het kan overal tot je spreken. Het kan je overal raken, de diepere beweging van je leven.

Passies kunnen komen en gaan. Grote romances kunnen komen en gaan. Levenservaringen kunnen komen en gaan. Je kunt grote schoonheid of grote tragedie ervaren, schepping en vernietiging, dramatische gebeurtenissen en alledaagse gebeurtenissen—maar wat Heilig is, blijft aanwezig.

Het is stil, en toch is het in beweging. Het is zo stil dat je zelf stil moet worden om het te kunnen ervaren. Toch is het in beweging—omdat je hierheen bent gezonden om iets te doen, iets te geven, iets te herkennen en je te verenigen met bepaalde mensen voor een groter doel. Ook deze beweging is heilig.

Het is niet alsof God een verre ster is. God beweegt zich in je leven—beweegt zich door de wereld, beweegt zich door mensen, plaatsen en gebeurtenissen, omdat iedereen hierheen is gezonden om iets te geven, om iets te doen. En het feit dat mensen dit niet hebben ervaren—of herkend of vervuld—is de wortel van ieders lijden.

Toch weten veel mensen dat er iets heiligs in het leven is, dus proberen ze hier op de een of andere manier uitdrukking aan te geven—de heilige koe, de heilige tempel, het heilige boek, de heilige geschiedenis, het heilige voorwerp, de heilige Zon, de heilige Aarde—zelfs de hemelen, het universum, de Grotere Gemeenschap.

Maar wat Heilig is, beweegt zich door al deze dingen heen, beweegt zich als de wind. Je kunt het niet vangen. Je kunt het niet vasthouden. Je kunt het niet aan een ander laten zien en zeggen: “Dit is het. Geloof hierin.”

Heilige voorwerpen raken zoek. Grote tempels worden verwoest of vervallen. Zelfs de heilige Aarde zal in de verre toekomst niet meer bestaan, en alles wat daarop als heilig werd beschouwd, zal er niet meer zijn.

Maar het Heilige blijft bestaan. Het bevindt zich in het Mysterie. Je moet de moed en het vertrouwen hebben om het Mysterie binnen te gaan, om stil te zijn.

Mensen kunnen niet stil zijn omdat ze bang zijn—bang voor wat ze zouden kunnen voelen, wat ze zouden kunnen weten, wat ze zouden kunnen zien. Want deze dingen zijn al in hen aanwezig, in afwachting om ontdekt te worden. Mensen zijn bang voor zichzelf. Ze zijn bang voor het leven. Ze zijn bang voor verandering. Ze zijn bang voor God. Toch bestaan al deze dingen in hen, in afwachting om ontdekt te worden.

Voor wie het Mysterie heeft ervaren, voor wie het Heilige heeft ervaren, is dat echter meer werkelijk dan alles wat je kunt aanraken, alles wat je kunt bedenken, alles wat je kunt zien of horen of in je handen kunt houden. Die dingen worden minder werkelijk, minder belangrijk.

Je bent nu vrij om door het leven te gaan als de wind, als de Aanwezigheid, als het Heilige. Ja, je bent nog steeds een mens, en je hebt verplichtingen en moeilijkheden. Je hebt pijn en je lijdt onder dingen. Er zijn teleurstellingen. Er is frustratie. Maar er is iets Heiligs dat de pijn van het leven, de onenigheid van het leven en de verwarring van het leven compenseert.

Het is om het Heilige te vernieuwen en het bewustzijn van het Heilige bij de mensen te herstellen dat God Nieuwe Boodschappen de wereld in zendt. Niet alleen om de menselijke geschiedenis te beïnvloeden. Niet alleen om de mensheid een nieuw bewustzijn te geven, of om een grotere reeks gebeurtenissen in gang te zetten die de loop van de menselijke geschiedenis kunnen veranderen. Gods Nieuwe Boodschappen zijn bedoeld om deze dingen te doen, maar in wezen zijn ze hier om het Heilige te herstellen. Ze zijn hier om de verwarring en de vervreemding van mensen ten opzichte van het Heilige te compenseren.

Want wat heilig is, wordt profaan, verandert in afgoden, rituelen, geloofsovertuigingen en onderdrukking. Het Heilige is nu gedegradeerd tot een mechanisme om mensen te beheersen, een juk en een harnas voor de mensheid, een eis, een reeks regels die onbuigzaam en onmenselijk zijn.

Het Heilige is verloren gegaan. Mensen worden onderdrukt en arm gemaakt. Ze vechten met elkaar over wat zij denken dat heilig is. Ze vechten met elkaar over welke van Gods Boodschappers geëerd moet worden. Ze vechten met elkaar over de geschiedenis van hun religie. Ze vechten met elkaar over de grondstoffen van de wereld. Ze botsen over hun ideeën, en de pijn en het lijden van de mensheid worden bestendigd en verdiept. En het Heilige raakt voor de mensen verloren als inspiratie, als mysterie, als de onzichtbare beweging van God en Gods afgezanten.

Daarom moet er met grote tussenpozen een Nieuwe Boodschap van God de wereld in worden gezonden. Hier is geen laatste profeet, omdat de behoeften van de mensheid en de behoeften van de ziel in ieder mens om het Heilige vragen.

Zonder dit zijn jullie intelligente dieren, zo intelligent dat jullie je bewust zijn van jullie toekomst en jullie sterfelijkheid, zo intelligent dat jullie in veel grotere mate lijden dan wat dan ook in de natuur. Maar het Heilige leeft in jullie. Zonder het Heilige is het leven dor, een woestijn—zonder vervulling, zonder gevoel van bestendigheid, zonder vrede, zonder oplossing. De aarde en het universum zijn koud en meedogenloos. Zonder het Heilige blijft een deel van jullie voor altijd onvervuld, een dieper deel van jullie, het deel dat wacht om ontdekt te worden.

Noem niets heilig. Geen plaats. Geen persoon. Geen boek. Geen tempel. Geen kerk. Geen moskee. Benader ze met eerbied, met respect, maar noem ze niet heilig. Want wat Heilig is, is zoveel groter. Het is bedoeld om je voorbij de wereld te brengen, terwijl je in de wereld bent, zodat je in de wereld kunt zijn, maar niet van de wereld.

Dit is wat je de kracht en de verbinding met God geeft. Natuurlijk is het mysterieus, want het bestond al vóór de wereld. Het zal blijven bestaan na de wereld. Daarom kun je het niet zien, horen of in je handen houden.

Om dit te ervaren, moet je leren stil te zijn. En je moet de Stappen naar Kennis volgen, de diepere Geest die God in je heeft gelegd—waar Gods Beweging kan worden ervaren, waar Gods Wijsheid kan worden ervaren, waar Gods Wil en Aanwezigheid in je leven kunnen worden ervaren.

Je hoeft niet religieus te zijn om deze ervaring te hebben. Je hoeft niet in één religie te geloven om deze ervaring te hebben. Religie kan hierbij behulpzaam zijn als deze wordt begrepen als een pad naar het Heilige. Maar als religie slechts een gemak is, slechts iets waaraan je je geacht voelt gehoorzaam te zijn, slechts een sociale conventie of een politiek vereiste, dan heeft het zijn werkelijke waarde voor jou verloren.

Maar voor degenen die niet religieus zijn, die geen religieus geloof hebben, die geen voorschrift of een vastomlijnd pad volgen, is het Heilige ook voor hen beschikbaar. Als zij dit kunnen ervaren en de beweging hiervan in hun leven kunnen voelen, zal het hen verlossen van hun grieven, hun vijandigheid, hun angst, hun schroom, hun angst voor het leven, hun angst voor zichzelf, hun angst voor anderen en hun angst voor God.

Wat zou God je nog meer kunnen geven dat groter zou zijn dan dit—deze grote opluchting, deze grote bevestiging, deze grote geruststelling dat je hier vanuit het hiernamaals bent gezonden om de wereld iets heel specifieks en heel eenvoudigs te geven?

Hieraan gehoorzamen betekent je laten leiden door het Heilige. Het betekent voelen hoe het je leven beweegt. Of je nu gelovig bent of niet, je beleeft een heilige ervaring.

Het is moeilijker voor de rijken om het Heilige te ervaren, omdat zij zoveel andere dingen heilig hebben gemaakt. Het is moeilijk voor de armen om het Heilige te ervaren, omdat zij honger hebben. Zij zijn behoeftig. Zij hebben niet wat zij nodig hebben om in hun levensonderhoud te voorzien, en daarom geloven zij in magie en wonderen, omdat zij een wonder nodig hebben om te overleven. Zij hebben iets nodig dat zij niet kunnen zien om hen te helpen. [In dit opzicht] is het voor hen gemakkelijker om het Heilige te ervaren.

Maar ook hier is het Heilige datgene wat blijvend is—voorbij de behoeften van de dag, voorbij rijkdom en pracht, voorbij de knagende honger.

Als de mensheid zich dit zou realiseren, zou dat een einde maken aan oorlog. Het zou het vermogen tot samenwerking en eenheid tot stand brengen. Het zou leiden tot een oprechter en gemeenschappelijk waardenstelsel. Het zou betekenen dat religie niet langer zou worden gebruikt als voorwendsel voor oorlog, als instrument van de staat, als iets dat de mensheid verdeelt en in conflict brengt met zichzelf. Dan zou er geen discussie zijn over welk boek heilig is, welke profeet heilig is, welke Boodschapper groter is dan de andere Boodschapper. Je zou ofwel ervaren wat heilig is, ofwel niet.

God voedt je via het Heilige. Als je niet gevoed wordt, heb je honger. De ziel verhongert. Zelfs als je in weelde leeft, zelfs als je alles hebt en de vrijheid om te reizen, is je ziel voor altijd hongerig, en daarom ben je zo ontevreden.

God voedt je op een ander niveau, op het niveau van de ziel, want hier wordt je leven echt en zinvol, heeft het een doel, heeft het een richting, omdat je beweegt met wat heilig is, en je het heilige niet aan iets anders hebt toegewezen.

Bezittingen zijn nuttig of niet. Ze helpen je of ze helpen je niet. Hun waarde ligt in het doel dat ze dienen. Misschien heb je veel nodig om je doel in deze wereld te vervullen. Misschien heb je weinig of niets nodig. De waarde van dingen hier hangt nu samen met een groter doel, met het dienen van het Heilige, zonder dat ze zelf heilig worden.

Zelfs je lichaam—noem het niet heilig. Maar het kan het Heilige dienen. Alleen God weet werkelijk hoe dit volledig kan worden gedaan. Om dit te weten, moet je de diepere Intelligentie volgen die God in je heeft geplaatst, waar de beweging van het Heilige kan worden ervaren en uitgedrukt.

Elke ware kunstenaar weet dit. Iedereen die echt creatief is, weet dit. Zij weten dat zij het voertuig zijn voor iets mysterieuzers. Het is niet alleen dat zij fenomenale of unieke taken uitvoeren. Er is iets dat hen beweegt en dat de bron is van hun creatie, hun kunst of hun muziek—hun inspiratie.

De grootste gave is om te delen wat je doet in dienst van het Heilige—zonder je handelingen heilig te noemen, zonder je plaatsen heilig te noemen, zonder je boeken heilig te noemen. Want wat heilig is, is wat blijvend is. Dat is wat het heilig maakt.

Het Vuur van Kennis dat in je brandt, genereert de toewijding en de moed en de overtuiging om een ​​echte bijdrage aan de wereld te leveren. Dit is als een Heilig Vuur. Je kunt het niet doven. Je kunt het alleen maar uit het oog verliezen. God heeft het daar geplaatst.

Anders zou je gewoon verdwalen in de wereld, meegesleurd worden, meegesleurd door alles—door je passies, je moeilijkheden, de problemen van het overleven, de eisen van anderen, de grote en tragische bewegingen van de mensheid en de beschaving. Je zou verloren raken in de wereld.

Dus heeft God Kennis en het Vuur van Kennis in je geplaatst. Dus zelfs als je verdwaalt, ben je nog steeds verbonden. Zelfs als je in de war raakt, zelfs als je leven wordt gekleineerd, ben je nog steeds verbonden met het Heilige.

Hier gebruik je je tempel, je kerk, je moskee, je heilige plaats, de schoonheid van de natuur, je herinneringen om het Heilige te dienen. Nu hebben ze betekenis en waarde. Ze zijn niet heilig, maar ze dienen het Heilige. Dat is hun waarde. Je gaat erdoorheen als de wind. Ze hebben een grotere functie en ze hebben een grotere waarde, want ze dienen het Heilige, want jij dient het Heilige.

Hier heerst geen religieuze tirannie. Hier bestaat geen religieus conflict. Hier wordt religie een weg naar het Heilige, niet het heilige zelf. Hier heeft elk pad naar het Heilige waarde, als het oprecht wordt bewandelt. Er heerst geen veroordeling.

Hier vallen jouw ideeën over Hemel en Hel weg, want wat is de Hemel zonder het Heilige? En de Hel is leven zonder het Heilige. Dat heb je al ervaren. Er bestaan ergere Hellen. Er is een grotere mate van lijden en dissociatie. Maar het Heilige blijft, roept je om terug te keren.

Hier ben je bevrijd van het verleden. Hier ben je bevrijd van de overtuigingen uit het verleden. Hier ben je bevrijd van je agressie. Hier ben je bevrijd van je haat en je meedogenloosheid. Dit is allemaal mogelijk dankzij het heilige.

Keer dan terug naar wat permanent is en wat echt is. Je kunt het niet identificeren. Je kunt het geen plaats, datum of naam geven. Als je dit doet verlies je het uit het oog.

God heeft Kennis in je geplaatst zodat het Heilige in je leven kan bewegen en zodat je het zelfs onder je huidige omstandigheden kunt ervaren. Dit is het grootste geschenk en dit is de bron van je verlossing. Want het Heilige zal je een nieuw leven geven. Het is leven, het leven dat God heeft geschapen.