Mondiale veiligheid ontwikkelen

De mensheid beweegt zich momenteel in een gevaarlijke richting, zonder acht te slaan op de waarschuwingssignalen dat zij de grenzen overschrijdt van wat de wereld te bieden heeft, in het moment leeft en alleen aan de korte termijn denkt.

De mensheid begeeft zich in gevaarlijke wateren, onbekend terrein, waar zij geconfronteerd zal worden met een wereld in verval—een wereld van slinkende grondstoffen, een wereld van milieuvervuiling, een wereld van extreem weer, een wereld van afnemende voedselproductie, een wereld van grotere economische ontbering en instabiliteit, een wereld die op veel plaatsen het dunne laagje beschaving zal wegvagen, waardoor mensen met elkaar in concurrentie zullen komen.

Deze drempel, die zo groot is, is al geruime tijd in aantocht. Degenen die ogen hebben om te zien, kunnen hierop anticiperen. Hij vertegenwoordigt een fundamentele onbalans tussen mens en natuur, een fundamentele onbalans binnen de mens en de eigen aard van de mens, maar ook in de relatie van de mensheid met de wereld zelf.

Mensen zijn volledig in beslag genomen door hun eigen behoeften en verlangens. Zoveel mensen willen dat God in het universum hen meer geeft, meer dan ze nodig hebben, zodat ze de last van rijkdom en een overvloed aan bezittingen dragen, terwijl zoveel anderen juist de meest elementaire levensbehoeften ontberen.

De mensheid lijkt niet in staat zichzelf te corrigeren. Hoewel er zeer bewuste individuen zijn die zich bezighouden met verschillende aspecten van de problemen en behoeften van de mensheid, lijken volkeren en leiders van naties en religies niet in staat de situatie te begrijpen zoals die werkelijk is en zoals die zal zijn als de mensheid haar koers niet wijzigt.

De antwoorden lijken zo ongrijpbaar en de kosten om het roer om te gooien lijken zo hoog, maar de principes waarop mensen functioneren, het fundament van hun gedachten en verwachtingen, zullen in de loop van de tijd moeten veranderen en zich moeten aanpassen aan een wereld in verval. Wat een enorme verandering zou dat zijn.

De mensheid is bezig haar tribale bestaan in de wereld af te ronden. Dit proces is al heel lang aan de gang. Ze wordt nu geconfronteerd met de realiteit van het leven als één wereldgemeenschap.

Landen zullen nog steeds landen blijven. Er zal nog steeds concurrentie tussen hen bestaan. Er zullen nog steeds wrijvingen en conflicten zijn, belangenconflicten en dergelijke. Maar mensen zullen in toenemende mate te maken krijgen met een mondiale realiteit, en niet alleen met een lokale of regionale realiteit.

Als er in één regio van de wereld droogte heerst, stijgen de voedselprijzen aan de andere kant van de wereld. Als er op één plek financiële corruptie plaatsvindt, kan dat de financiële realiteit van miljoenen en miljoenen mensen ver, ver weg veranderen.

Het is niet voldoende om je alleen maar te bekommeren om nationale veiligheid. Je zult je nu ook moeten bekommeren om mondiale veiligheid.

Jullie worden geconfronteerd met concurrentie vanuit het universum om jullie heen. Grondstofzoekers en economische collectieven dringen in kleine groepen de wereld binnen—op zoek om het tij van de menselijke handelingen in hun voordeel te keren door middel van overreding en misleiding, op zoek naar macht, op zoek naar individuen die zij naar zich toe willen trekken en weg willen leiden van menselijk leiderschap.

Maar wie kan dit zien te midden van degenen die volledig in beslag genomen zijn? Ze weten niet eens wat er in hun eigen huizen gebeurt. Ze weten niet wat er in hun eigen lichaam gebeurt met betrekking tot hun gezondheid. Ze zijn zich grotendeels niet bewust van de problemen die in hun eigen gemeenschappen groeien en zich uitbreiden.

Misschien zijn ze zich bewust van één moeilijk gebied, maar mensen verliezen hun vermogen om het grotere geheel te zien, zozeer zijn ze alleen met specifieke gebieden bezig. Dus degenen die zich concentreren op de financiële wereld hebben geen idee wat er in de natuurlijke wereld gebeurt, en vice versa. Mensen hebben dus geen overzicht. En als gevolg daarvan kunnen ze niet zien wat er aan de horizon opdoemt, zo gefocust zijn ze op hun ene specifieke interessegebied of beroep.

De mensheid betreedt dus deze ernstige en moeilijke tijd—onvoorbereid, alleen met het oog op de korte termijn, in de veronderstelling dat alles in orde is en net zo zal blijven als in het verleden, het zeer recente verleden natuurlijk. Ze zien het grotere geheel niet. Ze zien niet in dat de beschaving in gevaar is. Ze blussen vandaag de branden, maar ze zien niet wat de branden van morgen en de dagen daarna veroorzaakt.

Er worden dus zeer halfslachtige oplossingen voorgesteld, en zelfs daar kan weerstand tegen worden geboden. Niemand wil iets opgeven, tenzij iedereen offers brengt. En dus wordt er met de vinger naar elkaar gewezen, maar zegt niemand: “Echt, dit is wat we moeten doen.” En degenen die dit wel zeggen, worden genegeerd, belasterd of verworpen. De visionairs worden dus afgewezen.

De verandering in de manier waarop de rijke landen zullen moeten leven, zal zo ingrijpend zijn, nu gedreven door noodzaak. Maar mensen denken nog steeds dat hun levensstijl niet ter discussie staat, dat deze veranderingen niet kunnen plaatsvinden, en ze zullen ertegen vechten.

Dus nu verliest de wereld haar veiligheid. Tegen de tijd dat de mensheid zelfs maar iets aan het veranderende klimaat doet, zal het te laat zijn, gezien de huidige koers.

De wereld wordt momenteel geteisterd door economische tegenspoed omdat de mensheid niet alleen haar eigen, zelf gecreëerde rijkdom, maar ook haar natuurlijke erfgoed heeft uitgeput. Ze heeft niet gespaard voor de toekomst. Ze heeft geen plannen gemaakt voor de toekomst. Ze heeft geen voorzieningen getroffen voor de toekomst. En de toekomst komt onverbiddelijk dichterbij.

Voor het individu is de verleiding groot om op te geven, woedend te worden of je buren, andere naties of leiders aan te vallen. Maar iedereen heeft bijgedragen aan dit probleem. Mensen hebben enorm geprofiteerd van het overmatig gebruik van de wereld, en ze zullen zich verzetten tegen een echt ingrijpende koerswijziging.

De oplossingen zullen door individuen en kleine groepen moeten worden uitgewerkt. De innovatie zal op de meest fundamentele niveaus van de samenleving moeten plaatsvinden, en er zullen er veel moeten zijn.

Maar je werkt nu tegen de klok. Tijd is van essentieel belang. Een verspild decennium zal grote gevolgen hebben voor de toekomstperspectieven en de opties die de wereld ter beschikking staan.

Voor het individu bestaat de weg er dus uit om Kennis te volgen, de diepere Intelligentie die God in je heeft gelegd—om die te volgen en te leren haar te onderscheiden van de andere krachten en invloeden in je geest. En hoe kan dat dan, zou men zich kunnen afvragen? Het lijkt zo onmogelijk, zo moeilijk.

Er is vanuit de Schepper van al het leven een voorbereiding in de wereld gezonden teneinde het individu voor te bereiden, en er zijn richtlijnen gezonden om de naties voor te bereiden. Er wordt een waarschuwing gegeven over de Grote Golven van verandering die de wereld te wachten staan en de voorbestemde ontmoeting van de mensheid met een Grotere Gemeenschap van intelligent leven in het universum.

Het probleem is verduidelijkt. De realiteit is duidelijk gemaakt. Het gevaar is aan het licht gebracht. En het vermogen van de mensheid om te reageren, te creëren en van koers te veranderen is versterkt en aangemoedigd.

Om deze ingrijpende veranderingen tot stand te brengen, zal de inzet van vele mensen nodig zijn; het kan lastig zijn om de juiste aanpak te vinden, maar de koers moet duidelijk zijn. Het volstaat niet om cynisch te zijn en te denken: „Ach, dat gaat toch nooit gebeuren”, of te denken dat we terug kunnen keren naar een vorig tijdperk waarin deze zaken nog geen rol leken te spelen.

Het lijkt opmerkelijk moeilijk voor mensen met gevestigde belangen om de situatie helder te zien en zich de diepte en ernst te realiseren van de grote verandering die nu op komst is. Dus blijft de dwaasheid voortduren. Mensen discussiëren eindeloos over details. Ze onderschatten de grote verandering die eraan komt. Ze zien niet in hoe ze hun leven en verwachtingen moeten veranderen. Ze zien niet dat de hele beschaving zo,n enorm gevaar loopt—in gevaar door het risico van ineenstorting van binnenuit en door interventie van buitenaf.

Dus de roekeloosheid gaat door. De rijken zijn verdwaald in hun uitspattingen. De armen worden wanhopiger en hun aantal groeit. De grondstoffen van de wereld worden niet gepland, behouden, verstandig gebruikt en gecultiveerd.

Ondanks het optimisme en de smoesjes van de mensen, hun zelfverloochening en hun ontwijkende houding, en alle andere neigingen die mensen kunnen vertonen wanneer ze met grote veranderingen worden geconfronteerd, heerst er overal een diepe onrust in de hoofden en harten van de mensen. Ze voelen dat er grote moeilijkheden op komst zijn, maar toch blijven ze ruziën en kibbelen over hun problemen: het Midden-Oosten, hun economische situatie, wrok koesteren tegen andere naties, andere volkeren ontkennen. Ze gaan door met hetzelfde gedrag, dezelfde neigingen, maar onder dit alles schuilt een grote angst. Die angst zegt je iets. Het is niet louter een gebrek aan optimisme. Het is een reactie die buiten het bereik ligt van het intellect en al zijn machinaties en zelfbedrog.

Uiteindelijk kom je als individu op een punt waarop je zegt: “Wat is de waarheid en wat moet ik doen?” Dat is het begin van een dieper antwoord en een grotere verantwoordelijkheid, als het kan worden geëerbiedigd en gevolgd.

De Nieuwe Openbaring van God roept individuen op om deze vragen herhaaldelijk te stellen—niet om eenvoudige, onmiddellijke antwoorden te krijgen, maar om met de vragen te leven, zodat de antwoorden zich langzaam en stapsgewijs, stap voor stap in de loop van de tijd, kunnen openbaren.

God heeft een krachtige waarschuwing gegeven over wat de mensheid werkelijk te wachten staat—een waarschuwing die veel verder reikt dan wat de overgrote meerderheid van de mensen zich realiseert, of zelfs maar bereid is te zien en te weten.

Een openbaring die duidelijk is, is geen kwestie van perspectief. Het is geen kwestie van filosofie. Het is geen kwestie van een denkrichting, sociale conditionering, onderwijsoriëntatie of religieuze overtuiging. Het is een openbaring.

Want de wereld is nu in gevaar. Het fundament van de menselijke beschaving begint snel af te brokkelen. Jullie staan nu voor problemen van zo’n enorme omvang dat er wereldwijde samenwerking en aanpassing nodig zal zijn om ze het hoofd te bieden. Het zal niet simpelweg een kwestie zijn van nieuwe technologie of politieke resoluties.

Het is als een noodsituatie in de wereld. Jullie worden geconfronteerd met een achteruitgang van het milieu. Jullie worden geconfronteerd met interventie vanuit het universum om jullie heen. Iedereen zou hiervan op de hoogte moeten zijn. Iedereen zou hier aandacht aan moeten besteden. De naties moeten hun volkeren voorbereiden. Er moet een grotere afrekening plaatsvinden, anders zal de reactie te zwak, te latent en te ondoeltreffend zijn.

Als je de uitdaging niet begrijpt, zie je de noodzaak niet in. Als je de noodzaak niet inziet, zul je geen oplossing bedenken. Je zult denken dat de noodzaak slechts een economisch probleem is, of een politiek probleem, of gewoon een kwestie van menselijke perceptie, een filosofisch probleem, een ideologisch probleem, een emotioneel probleem. En als iemand de realiteit onder ogen ziet, nou, dan lijkt die zo radicaal, zo extreem, zo negatief, zo beangstigend.

Dus kiezen mensen ervoor niet te kijken. Maar de dieren kijken wel. De vogels kijken toe. Hoe komt het dat het intelligente ras niet wil kijken, niet wil toekijken, niet wil reageren, terwijl de eenvoudige wezens altijd toekijken, proberen veranderingen in hun omgeving waar te nemen, proberen zich aan te passen aan veranderende omstandigheden?

Het gaat nu om de mondiale veiligheid, dus je moet denken als de bevolking van de wereld binnen een Grotere Gemeenschap van intelligent leven. De mensheid staat niet hoog aangeschreven in deze Grotere Gemeenschap—een groep strijdende stammen die een prachtige wereld vernietigt die van waarde is voor anderen. Wie zou in dit opzicht niet interveniëren uit eigenbelang om deze grondstoffen te behouden en de mensheid als arbeidskrachten te gebruiken?

Jullie denken dat jullie alleen zijn in het universum. Jullie denken dat anderen jullie kusten niet kunnen bereiken. Jullie denken dat intelligent leven zeldzaam is in de uitgestrekte ruimte. Wat is dit voor een dwaze veronderstelling?

Jullie zullen de planeet moeten verdedigen. Jullie zullen jullie eigen regels voor interactie met rassen die de wereld bezoeken moeten vaststellen. Jullie zullen de menselijke consumptie in de wereld moeten beperken. Jullie zullen de menselijke voortplanting in de wereld moeten beperken. Jullie zullen jullie bevolking moeten stabiliseren en dit op zo'n manier doen dat de menselijke vrijheid en de moraal van jullie aangeboren spiritualiteit hierdoor niet worden geschonden. Het is nu een kwestie van overleven.

Jullie kunnen de werelden om jullie heen buiten dit zonnestelsel niet veroveren. Die werelden zijn eigendom van anderen die veel machtiger zijn dan jullie. Jullie zullen moeten leven met wat de wereld kan bieden. Als jullie jullie onafhankelijkheid verliezen, zullen jullie vatbaar zijn voor verleiding door anderen en zullen jullie afhankelijk van hen worden. En als dat gebeurt, zullen de menselijke vrijheid en soevereiniteit in deze wereld verloren gaan. Jullie zullen het kostbaarste hebben verloren wat jullie hebben—blindelings, gedachteloos, dwaas, uit hebzucht en noodzaak weggegeven.

Put de wereld uit en jullie zullen alles accepteren wat een ander ras jullie aanbiedt, omdat jullie niet de macht zullen hebben om te weigeren. Jullie kunnen je niet gedragen als een puber: wild, onverantwoordelijk, onberekenbaar, onvolwassen.

De mensheid zal nu zuinig moeten omgaan met haar grondstoffen. Ze zijn kostbaar: water, voedsel en energie. Uiteindelijk zal de mensheid het hoofd moeten bieden aan wat elke zich ontwikkelende natie in het universum onder ogen moet zien—de grenzen van haar grondstoffen.

Als jullie een vrij ras in het universum willen zijn, moeten jullie zelfvoorzienend zijn, verenigd zijn en zeer discreet zijn. Stop met het uitzenden van al jullie dwaasheid, jullie zwakheid, alles, de ruimte in. Voor meer volwassen naties in dit deel van de ruimte lijken jullie op wilde kinderen—roekeloos en destructief, hebzuchtig en ambitieus, nauwelijks te vertrouwen, nu kwetsbaar voor interventie en overreding.

De corruptie waarmee jullie vandaag de dag in de wereld worden geconfronteerd, de ontwrichting van jullie economische systemen, is slechts symbolisch voor de onverantwoordelijkheid en onvolwassenheid van de mensheid. Dit is niet louter een zaak voor staatsleiders; het is een bewustwording voor de burgers van de wereld. Zij zijn veel vrijer om de waarheid te zien. Zij worden veel minder beperkt door alle beperkingen die bestaan in de wandelgangen van de macht.

Je verandert de wereld door je leven te veranderen. Je begint bij je eigen leven. Je demonstreert niet alleen voor anderen. Je verandert je leven. Je leert anders te leven. En als je wijs bent, laat je je leiden door Kennis, want God heeft je vragen en behoeften al beantwoord. Het is allemaal vervat in Kennis. Alleen Kennis weet hoe je door de moeilijke en onzekere wateren die voor je liggen moet navigeren.

Als je je intellect volgt, raak je simpelweg gebonden aan het verleden—aan verwachtingen en interpretaties uit het verleden. Je raakt verdwaald in een wereld van tegenstrijdige ideeën en uiteenlopende theorieën.

Ondertussen brokkelt het fundament van de beschaving af. Als de mensheid haar volkeren niet kan voeden, zal ze in chaos vervallen. Als de mensheid niet kan voorzien in haar toekomstige energiebehoeften, zelfs niet op het meest fundamentele niveau, zal alles in chaos vervallen. Als rijkdom wordt verspild door de rijken en de hebzuchtigen, als grondstoffen overmatig worden verbruikt, als de wereld wordt aangetast, dan sta je voor een situatie die veel ernstiger is dan welke wereldoorlog dan ook, dan welk menselijk conflict dan ook dat hier ooit eerder heeft plaatsgevonden. En wat zal er gebeuren met de menselijke vrijheid en creativiteit onder zulke schrijnende omstandigheden?

Als je je voorbereidt op de toekomst, zul je in staat zijn om de golven van verandering te trotseren en er ook van te profiteren. Als je je niet voorbereidt op wat er komt, dan zal het je overvallen en je beroven, want je zag het niet aankomen.

Dit is vandaag de dag al de klaagzang van zo veel mensen: ze zagen het niet aankomen. Waarom? Omdat ze niet keken; ze luisterden niet; ze letten niet op. Geobsedeerd door kleine problemen, misten ze de grote. Alleen bezig met de details, verloren ze de grote lijnen uit het oog.

Er moet hier een mentaliteitsverandering plaatsvinden, anders zal er geen echte verandering komen. Er zullen mededelingen over verandering worden gedaan, er zullen beloften van verandering worden gedaan, er zullen verklaringen over verandering worden afgelegd, er zullen vieringen van verandering plaatsvinden, maar echte verandering zal er niet komen.

De mensen die ervoor kiezen om in de rijke landen anders te leven, bevorderen echte verandering door het goede voorbeeld te geven. De mensen die zorgen voor de armen, de onderdrukten en de kansarmen in de wereld, bevorderen echte verandering. De mensen die minder van de wereld consumeren, uit morele en ethische overwegingen, bevorderen echte verandering. De mensen die zich inzetten voor wat de mensheid in de toekomst nodig zal hebben en niet alleen voor de rages en fantasieën van de mensheid, maken deel uit van echte verandering.

Zonder dit zullen de radicale, politieke elementen de boventoon voeren en het lot van iedereen bepalen. De extreme standpunten van een minderheid zullen het gesprek domineren, en iedereen zal er het slachtoffer van worden.

Het inzicht hier is heel eenvoudig. Verenig je en jullie kunnen slagen. Verdeeld zullen jullie falen. Als jullie niet naast elkaar kunnen bestaan, zal er geen bestaan zijn.

De wereldgodsdiensten zijn door de Ene God in het leven geroepen. Er mag geen concurrentie tussen hen bestaan; er mag geen conflict tussen hen zijn. Ze zijn de verschillende wegen naar het Goddelijke. Ze zijn niet de exclusieve waarheid van één organisatie of instelling.

Dit is nu een kwestie van noodzaak, niet louter van voorkeur. Het mag niet beperkt blijven tot de idealen van de elite. Het moet fundamenteel zijn. Het moet deel uitmaken van het onderwijs voor iedereen, wil men wereldwijde veiligheid bereiken.

De Interventie die vandaag plaatsvindt, moet openbaar worden gemaakt, zodat de mensen zich kunnen voorbereiden, zodat alle ogen naar de hemel kunnen kijken ter bescherming van de mensheid.

Zonder deze mentaliteitsverandering en nieuwe aanpak zal de mensheid zichzelf in chaos storten—in bezwijkende economieën, bezwijkende naties, bezwijkende handel, bezwijkende relaties tussen volkeren, bezwijkende vooruitzichten, bezwijkende levens.

Dit openbaart God. Het is niet het standpunt van een individu. Het is geen stroming. Wees niet dwaas door dit te denken. Wil je weten wat er gaat komen? God heeft het geopenbaard. Wil je chaos voorkomen? God heeft het geopenbaard. Wil je weten wat je moet doen? God heeft je de helderheid en het inzicht gegeven om te beginnen met de herwaardering van je eigen leven en omstandigheden. Wil je weten hoe geluk wordt bereikt? Door dienstbaarheid en bijdrage, door gemeenschap en samenwerking.

Je zou de rest van de puzzel voor jezelf in elkaar kunnen zetten zodra je ziet hoe het er werkelijk uitziet, zodra je een visie hebt op wat er gaat komen en wat de mensheid moet doen om de menselijke vrijheid en soevereiniteit in deze wereld te behouden. Je kunt dan alle andere stukjes invullen omdat je weet hoe het plaatje eruitziet. Maar zonder dit referentiepunt lijken de stukjes geen verband met elkaar te hebben, en lijkt de puzzel te complex, te frustrerend om aan te pakken.

Mensen projecteren wat ze willen, of waar ze bang voor zijn, maar ze kunnen het nog niet duidelijk zien, op een paar uitzonderingen na. Er is grote moed voor nodig om te kijken, maar je hebt deze moed nodig omdat je leven ervan afhangt. Het leven van je kinderen hangt ervan af. Je kijkt zonder hoop, zonder angst, om duidelijk te zien wat er gaat komen en je daarop voor te bereiden.

Overheden zullen incompetent overkomen, financiële instellingen lijken te corrupt en te egoïstisch. Daarom moet deze visie op individueel niveau tot stand komen, in alle lagen van de samenleving en in alle samenlevingen. Het gesprek moet veranderen.

Het is de gave van alle menselijke geesten en harten om deze grote behoefte aan mondiale veiligheid aan te pakken, en aan het behoud van menselijke vrijheid en soevereiniteit in deze wereld, en aan het welzijn van alle volkeren ter wereld, en aan de plannen die gemaakt moeten worden om de toekomst en de veiligheid van de wereld te waarborgen.

Tijd is van essentieel belang. Dit is niet louter een academische oefening. Dit is niet louter iets waar je af en toe over nadenkt. Dit is niet iets dat is voorbehouden aan de specialisten, of aan de elites, of aan de academische wereld. Want [zij zijn] net zo blind als elke andere bevolkingsgroep.

Als je het plaatje niet duidelijk kunt zien, dan zul je niet weten wat er aankomt, en zul je je niet voorbereiden, en zal je leven vandaag niet worden gevormd door wat er aan de horizon opdoemt, en zullen je beslissingen voortkomen uit persoonlijk belang op dat moment en niet effectief zijn voor de toekomst.

Schenk aandacht aan en ontvang de zegeningen van de Schepper, de kracht van de Openbaring, de richtlijnen ter voorbereiding. De Heer van het universum probeert de mensheid te redden van haar eigen blindheid en haar eigen neigingen. De mensheid kan slagen als zij zich kan voorbereiden, en zij zal zich voorbereiden als zij beseft waarmee zij wordt geconfronteerd.

Jullie hebben de kracht, jullie hebben het vermogen, jullie hebben de inspiratie als jullie helder kunnen zien en kunnen reageren op de kracht van de leiding die God in jullie heeft gelegd.

Dit is geen tijd om persoonlijke voldoening te zoeken. Dit is geen tijd om je over te geven aan romantische avonturen. Het is geen tijd om jezelf te verliezen in je hobby’s, je fantasieën, je genoegens. Want je leeft in een tijd van grote nood. Dit zal je vertellen wat je moet doen, en waar je heen moet, en wie je moet ontmoeten, en waar je gaven tot uiting kunnen komen, en waar je leven zin kan krijgen, en waar je de grote voldoening kunt vinden om bij te dragen aan een wereld in nood. Dat is waar geluk en vervulling te vinden zijn.

Je bent geboren voor deze tijden. Je bent hier om deze problemen het hoofd te bieden. Daarom ben je nu gekomen. Je ware aard en je ware gaven hebben hiermee te maken. Beschouw de grote verandering die eraan komt niet alleen als een enorm ongemak of een grote tragedie. Het is de roeping. En je hart zal reageren, zelfs als je geest in de war is.

Dit is het besef dat je leven zal veranderen in een pad van ware belofte en vervulling. Het zal je hebzucht, je zelfverloochening en je veroordeling van anderen temperen. Het zal het tegengif zijn voor onwetendheid en zelfbedrog. En het zal je beschermen tegen elke vorm van misleiding, of die nu van menselijke oorsprong is of afkomstig is van de Grotere Gemeenschap zelf.

Dit is je roeping en jouw tijd. Je bent hiervoor hierheen gezonden. Zie dit in, en je pad zal duidelijker worden, en er zal zich een weg voor je openen. Je zult andere vragen stellen en je bezighouden met andere ideeën. En de wereld zal niet langer die angstaanjagende plek zijn die je probeert te vermijden, maar juist het toneel voor je succes en je prestaties.