De ziel

Elke beschouwing van de ziel moet altijd worden gezien in het licht van je huidige omstandigheden, je ontwikkelingsfase en het bereik van de werkelijkheid dat je kunt ervaren. Dit is natuurlijk de uitdaging waar elk idee van spirituele waarheid in de wereld mee te maken heeft—dat alles relatief is ten opzichte van het standpunt van waaruit je kijkt en je plaats in het universum en in de Schepping.

Daarom geldt wat waar is binnen deze realiteit misschien niet in de volgende dimensie van de werkelijkheid die je ongetwijfeld zult ervaren wanneer je deze wereld verlaat. Vechten, ruziën en oorlog voeren om religieuze ideeën is op zijn zachtst gezegd een dwaze onderneming, en in werkelijkheid een regelrechte tragedie.

Te denken dat de geschriften alleen je de Geest en de Wil van God kunnen vertellen, is een grove onderschatting. Want je moet dit ervaren op het niveau van Kennis in jezelf.

Religie is een weg naar een intellectuele doodlopende situatie, of het is een weg naar de ontdekking van de ziel, en de grote behoefte van de ziel om haar missie en bestemming in de wereld te vervullen, in dienst van de mensheid en in dienst van de wereld. Iedereen is de wereld ingezonden om de wereld te dienen. Maar natuurlijk is deze oorspronkelijke en fundamentele intentie verloren gegaan en verward, verdraaid en gecorrumpeerd, wat heeft geleid tot de wereld die je vandaag de dag ervaart.

De vraag rijst dus: wat is de ziel? We zullen je hier een inzicht geven dat zeer nuttig zal zijn, zolang je maar in gedachten houdt dat dit inzicht, en elk inzicht dat We je geven over zaken die met het eeuwige te maken hebben, zal groeien en veranderen naarmate je vordert. Wat je een kind over de wereld vertelt, is niet hetzelfde als wat je een volwassene vertelt. Wat je een kind over God vertelt, is niet hetzelfde als wat je een volwassene vertelt. Daarom zal de mate van je volwassenheid echt bepalend zijn voor je bewustzijn en je begrip, met name als het gaat om realiteiten die verder reiken dan deze wereld en dan deze korte periode van het leven die je het leven in de wereld noemt.

De realiteit van de ziel past zeker in deze categorie. Zij werd geschapen voordat je in de wereld kwam, en zij zal blijven bestaan nadat je de wereld hebt verlaten. Je wereldse begrip, dat uiterst tijdelijk is gezien de beperkingen van je tijd en activiteit in de wereld, zal je hier dus slechts een glimp van geven vanuit een bepaald perspectief.

Maar duidelijkheid hier is altijd belangrijk om je geest te laten groeien en je eraan te herinneren dat wie je bent niet je intellect is, of de reikwijdte van je ideeën, of je herinneringen, of je grieven, enzovoort. Wat in de wereld is gecreëerd, zal in jouw ervaring in zeer grote mate met de wereld voorbijgaan.

Wat is de ziel? De ziel is het deel van jou dat God heeft geschapen, dat permanent is en dat vóór dit leven bestond en na dit leven zal voortbestaan.

Dan rijst de vraag: wat is Kennis waarover je spreekt? Kennis is het deel van je ziel dat zich niet van God heeft afgescheiden, en daardoor in staat is te reageren op de Wil van God, op de bescherming van God en op de Wijsheid van God, voor zover die betrekking heeft op jouw specifieke leven en omstandigheden, in deze situatie waarin je in de wereld leeft.

Dus in wezen zijn je ziel en Kennis in jouw ervaring nog niet hetzelfde. Je ziel in jouw ervaring, die in een toestand van Afscheiding leeft, is dat deel van je permanente identiteit dat zich van God heeft afgescheiden. Maar aangezien je je niet volledig van God kunt afscheiden, vertegenwoordigt het deel van jou dat zich niet van God heeft afgescheiden je reddende genade.

Herenig de ziel met Kennis en de ziel is compleet, en de Afscheiding binnen de ziel is beëindigd. Met andere woorden, een deel van de ziel reist door het leven als een afzonderlijke entiteit, zich niet bewust van en bang om de ware realiteit onder ogen te zien. Dat deel van de ziel dat God nooit heeft verlaten, gaat mee, maar reageert op iets heel anders en is een heel ander soort intelligentie.

De Afscheiding was nooit volledig, omdat je jezelf niet kunt afscheiden van je Bron. Ook al probeer je dit misschien en steek je er veel energie in, uiteindelijk kan het niet slagen. Daarom zullen alle zielen, uiteindelijk, misschien in een zeer verre toekomst, zich weer met God verenigen.

Op het moment dat de Afscheiding werd gecreëerd, nog vóór het ontstaan van tijd en ruimte, werd het antwoord gegeven. Het antwoord werd gegeven omdat je je niet van God kon afscheiden, en dat zal je uiteindelijk redden. Ongeacht je religieuze overtuiging of geloofssysteem, ongeacht je tijdperk of cultuur—zelfs ongeacht in welke wereld je je bevindt binnen de Grotere Gemeenschap van werelden in het universum—is dit jouw redding.

Je keert terug naar God via Kennis, waarbij Kennis het grotere deel van jou is dat zich nooit van God heeft afgescheiden. We gebruiken de term Kennis omdat deze verband houdt met het vermogen om diepgaande ervaringen van herkenning en weten te hebben. Hier is Kennis geen verzameling informatie of wat je op de universiteit leert. Hier is Kennis geen geloofssysteem of een filosofie of een theologie. Zij is de beweging van de Geest in jou.

Wat we hier dus zeggen is dat je Geest verdeeld is. Daar vond de Scheiding plaats, zie je. Het is niet alsof je uit de Hemel bent geschopt of boos op God bent weggegaan: “Ik ga mijn eigen werkelijkheid scheppen!” Zoals bij een ruzie tussen geliefden: “Ik ga mijn eigen weg! Ik heb je niet nodig! Ik ga zonder jou leven. Ik ga in afzondering leven” – als een soort wraakzuchtige daad, zie je.

Natuurlijk ga je in afzondering en lijd je. Losgekoppeld van je Bron heb je nu geen zekerheid. Je hebt geen gevoel van bestendigheid. Je hebt geen gevoel van intrinsieke verbondenheid. Je zoekt je toevlucht in de wereld als individu. Je neemt een vorm aan. Je ontwikkelt een intellect om je weg te vinden in de wereld, omdat het zo’n moeilijke en onvoorspelbare plek is. En vanuit deze positie van afzondering, isolement en belichaming probeer je te begrijpen wat God is.

God heeft op belangrijke keerpunten in de geschiedenis van de mensheid regelmatig Boodschappen naar de wereld gezonden. Deze Openbaringen zijn door de geest en de verbeelding opgenomen, gewijzigd en toegepast, en zodanig verdraaid dat ze nu zowel waarheid als onwetendheid bevatten. Om je weg daarin te vinden, wat je zeker kunt, moet je de waarheid van de onwetendheid scheiden.

Je kunt God niet kennen met je intellect. Het is niet geschapen om iets te omvatten dat zo groot is. Want een intellect kan alleen andere intellecten overwegen. Het kan alleen dingen overwegen die tot op zekere hoogte op zichzelf lijken, en God is geen intellect. Mensen denken aan God als een persoon of een figuur, maar God is geen persoon of figuur.

God bestaat, zich steeds voorbij je begrip en concepten uitstrekkend en voorbij je pogingen om Hem te formuleren en te beperken. Het lijkt op een mier die de zon van jullie zonnestelsel probeert te begrijpen. Hij kan de kracht van de zon ervaren en profiteert hiervan om te kunnen leven in de wereld die jullie kennen, maar het begrip zal nooit echt volledig zijn.

De Openbaringen van God zijn altijd bedoeld geweest om je weer in contact te brengen met je diepere aard, zodat de Afscheiding kan worden hersteld en uiteindelijk in jou kan worden beëindigd. Want je kunt niet terugkeren naar je Aloude Thuis, je hemelse staat, totdat dit herstel heeft plaatsgevonden. God kan je Afscheiding niet ongedaan maken, omdat God de Afscheiding niet heeft geschapen.

God beïnvloedt de werkelijkheid, niet datgene wat geen werkelijkheid is. Maar God heeft Kennis met jou naar de wereld gezonden. Ze gaat overal met je mee. Op deze manier hoeft God zich niet met je leven bezig te houden en hoeft Hij niet persoonlijk over je te waken, want de Heer van een biljoen universa kan zich niet bezighouden met je dagelijkse zaken, je zorgen of je innerlijke conflicten. Te denken dat God elke dag tot je spreekt, is God tot je persoonlijke dienaar maken, je loopjongen, als een soort mindere godheid die zich bezighoudt met wat jij doet.

God is de Grote Aantrekkingskracht die je terugroept, die je roept via Gods Afgezanten, die je roept via de ware spirituele leraren die vandaag de dag in de wereld leven, die je roept via de grote tradities ondanks de som van hun fouten en misvattingen.

God heeft je Kennis gegeven om je te begeleiden, je te beschermen en je naar je grotere prestaties in de wereld te leiden. Op deze manier hoeft God niet iets anders te zijn dan God. En je moet leven met de realiteit dat er een grotere waarheid in je is—een dieper geweten, een fundamenteel ethisch fundament dat niet kan worden misleid, niet kan worden gecorrumpeerd en niet kan worden gebruikt voor egoïstische doeleinden.

Want Kennis is geen bron van je intellect. Uiteindelijk is je intellect een bron voor Kennis. Maar om dit te zien, zou je je identiteitsgevoel moeten verplaatsen naar een veel permanenter en dieper deel van je bestaan, om te zien dat je intellect een prachtig communicatiemiddel is. Het is er om de Geest te dienen, niet om de Geest gevangen te houden.

Maar deze innerlijke revolutie die je terugvoert naar je Bron en naar je ware aard, is iets wat de meeste mensen nog niet hebben doorgemaakt, zelfs niet onder degenen die beweren religieus te zijn of religieuze leiders te zijn. Ze zijn veel te afhankelijk van hun overtuigingen en ideeën, wat niet betekent dat ze al ver zijn gekomen op de grotere spirituele reis die ieder mens moet afleggen.

Er is een verschil tussen een Schriftgeleerde en iemand die vervuld is van de Geest van God. Oordeel anderen hierover niet. Iedereen worstelt hier in zekere mate mee op verschillende niveaus van zijn eigen zelfontdekking. Veel mensen zijn nog niet eens begonnen. Sommigen worstelen bij het begin. Anderen worstelen en proberen hun weg te vinden terwijl ze deze grote berg beklimmen.

Intellectuele briljantheid is niet de kracht van Kennis. Je toehoorders betoveren en fascineren met welsprekendheid, of een diepgaande studie van de geschiedenis, vertegenwoordigt niet de grotere kracht van Kennis in jou. Kennis kan spreken via een gecultiveerde geest. Ze kan spreken via een verruimd intellect. En ze zal deze dingen doen op een manier die past bij jouw leven. Maar verwar deze twee niet, zoals zoveel mensen doen.

Je ziel is verdwaald, maar je ziel kan niet volledig verdwaald zijn omdat ze aan God verbonden is door Kennis, door dat deel van jou dat God nooit heeft verlaten. Kennis, die elk moment met je meereist, is elke dag bij je in elke situatie, en adviseert en begeleid je.

Maar je kunt haar raad niet voelen of haar leiding volgen, omdat je zo verdwaald bent en in de ban van de wereld en van je eigen innerlijke fantasieën en angsten, je eigen innerlijke conflicten, je onvermogen om te vergeven, je wrok, je houdingen en je vastgeroeste overtuigingen. Het is alsof je in een schandpaal in het centrum van de stad bent vastgezet, met je armen en je hoofd in de schandpaal geklemd, en je kunt er niet uitkomen en je in de stad begeven omdat je daar vastzit. Dat is jouw doornenkroon. Dat is jouw gevangenschap.

De wereld viert briljante intellecten en artistiek talent. Ze viert individuele prestaties. Maar ze kent de kracht en de aanwezigheid van Kennis niet. Ze zal haar heiligen eren, maar alleen wanneer ze dood en verdwenen zijn, en geen sociaal, politiek of religieus probleem meer vormen.

Maar mensen zijn nog steeds in staat anderen te inspireren omdat Kennis tot op zekere hoogte door hen heen stroomt. Kennis is overal. De manifestaties door onbaatzuchtig geven, de manifestaties door aanmoediging en inspiratie, de manifestaties door talloze vormen van bijdrage aan het welzijn van individuen en aan het welzijn van volkeren en de hele wereld zijn ontelbaar en duidelijk zichtbaar.

Je leeft in een wereld die voortdurend Kennis laat zien, en je leeft in een wereld die voortdurend de ontkenning van Kennis laat zien. Waar leg je dan je nadruk op?

Datgene wat Kennis ontkent, is in wezen kwaadaardig omdat het de Genade en de Kracht van God ontkent. God zal je hiervoor niet straffen, maar hierdoor ontzeg je jezelf de Genade en de Kracht van God en alle verlichting, troost en zekerheid die dit je na verloop van tijd zou brengen.

De terugkeer naar God is niet simpelweg een beslissing die je op een dag neemt. Het is een fundamentele verandering van houding die in veel situaties tot uiting moet komen en getoond moet worden, wat leidt tot vele beslissingsmomenten. En daarom verloopt de vooruitgang hier stap voor stap. Het is een geleidelijk proces.

God zal je niet dicht bij God laten komen omdat God wil dat je hier bent. De Engelen zullen je niet dicht bij hen laten komen omdat als je dicht bij hen komt, je niet in deze wereld wilt zijn met al haar moeilijkheden, haar gefragmenteerde relaties, haar problematische menselijke relaties. God wil je ogen op de wereld richten, maar met de kracht en de aanwezigheid van Kennis om je te leiden.

Hier wordt de Afscheiding, stap voor stap, beetje bij beetje, verminderd. Haar kracht begint te vervagen. Haar invloed begint af te nemen en maakt plaats voor een grotere kracht die inherent is aan jou en aan alle mensen die hier zijn.

Een oprechte daad van vriendelijkheid wordt overal en door elke cultuur herkend. Je hoeft de taal niet te vertalen. Je hoeft de cultuur niet in al haar facetten te begrijpen. Je hoeft hier niet academisch over te zijn. Het is simpelweg een daad die universele erkenning geniet.

De wereld wordt beheerst door angst—de angst voor verlies, de angst om te verliezen wat men heeft, de angst voor de dood, de angst voor verstoting, de angst voor afwijzing, de angst voor verbanning en ontkenning. Dit is een kracht die bestaat in een toestand van Afscheiding. Het is iets dat onbekend is in je Aloude Thuis.

Je kunt aan het einde van dit leven niet terugkeren naar God omdat je er niet klaar voor bent. Je hebt je vermogen tot relaties nog niet voldoende ontwikkeld. Je hebt je ervaring van je ziel nog niet voldoende uitgebreid om anderen erin op te nemen.

Dus zelfs als je een zeer wijs en vergevorderd persoon in de wereld wordt, krijg je een grotere taak toebedeeld. Misschien behoor je wel tot degenen die hen dienen die achterblijven. Misschien word je ergens anders naartoe gestuurd in het universum om te dienen in overeenstemming met je eigen afkomst en lange geschiedenis. Als je enige mate van succes bereikt in termen van het terugwinnen van Kennis in je leven, zal God dat niet verspillen, omdat je gave groeit door bijdrage. De kracht van Kennis groeit door bijdrage. Het is geen kwestie van ontsnappen aan het lichamelijke leven. Het is een kwestie van dienstbaarheid op vele, vele niveaus, die zich uitstrekt tot ver voorbij wat je geest op dit moment zelfs maar kan bevatten.

Wat is de hel anders dan hier terug moeten komen en het allemaal opnieuw moeten doen, of ergens anders heen moeten gaan waar het nog moeilijker is? Te denken dat je op de Dag des Oordeels aan het einde van dit leven naar de hemel of de hel gaat—dat is een religie voor kleine kinderen die niets weten van de Schepping en het Plan van God. Jouw successen zullen niet verloren gaan, maar worden versterkt en uitgebreid in dienstbaarheid aan de afgescheidenen die de realiteit van het leven in het fysieke universum vormen.

Dus je ziet hier dat je ziel, naarmate ze groeit, niet kleiner wordt. Ze breidt zich uit. Niet langer een enkel lichtpuntje, maar nu een cluster van lichten. Ze behoudt iets van haar uniekheid, maar haar realiteit en identiteit zijn gebaseerd op de kracht van haar kernrelaties. Aangezien God je ultieme relatie is, bereid je je voor op God door relaties te ontwikkelen die oprecht en authentiek zijn en die een groter doel dienen in je tijdelijke leven in de wereld.

In dat opzicht is de hel altijd van tijdelijke aard. Het is Gods wil om dat kleine deel van de Schepping terug te winnen dat zich heeft afgescheiden en zichzelf is kwijtgeraakt in andere werkelijkheden.

De tragedie ligt in de tijd. In de tijd lijd je. In de tijd mis je kansen. In de tijd faal je in je missie om in de wereld te zijn. In de tijd veroorzaak je meer leed voor anderen en daardoor ook meer leed voor jezelf—waardoor je probleem wordt verergerd, je dilemma wordt verdiept en je geest verder verduistert.

Er zijn zeker ergere Hellen dan deze. De mensheid is opmerkelijk in de mate van leed die ze voor zichzelf kan veroorzaken, zowel individueel als collectief. God zal je uiteindelijk terugwinnen, maar het einde kan nog ver weg zijn, en je lijdt in de tijd. Je kwijnt weg in de tijd.

Je ziel kan zich niet herenigen zonder het terugwinnen van Kennis. Dat deel van jou dat wijs is, moet dat deel van jou leiden dat dwaas is. Dat deel van jou dat niet gescheiden is geraakt van God, moet dat deel van jou leiden dat nog steeds denkt dat het gescheiden is van God.

Op deze manier hoeft God geen speciale moeite te doen voor jouw redding, omdat het proces al in gang is gezet. God hoeft niet jouw therapeut, jouw begeleider of jouw persoonlijke verzorger te zijn, en zelfs de Aanwezigheid der Engelen niet. Mensen denken dat de Aanwezigheid der Engelen weer zoiets is als hun kamermeisje, hun persoonlijke verzorgers. Dit is natuurlijk belachelijk.

De Ongezienen, de Aanwezigheid der Engelen die je af en toe misschien raad geven, hebben duizenden individuen waar ze voor moeten zorgen. Ze gaan niet met jou en je dwaasheden rommelen. Maar ze zullen reageren op die momenten waarop je geest in beweging komt en er grotere mogelijkheden voor je ontstaan.

Je ziel wordt dan groter, ruimhartiger en meer inclusief ten opzichte van anderen naarmate je vordert en vooruitgang boekt in je spirituele ontwikkeling. Je leeft niet langer alleen voor jezelf. Je leeft ook voor anderen en voor hun welzijn. Misschien omvat je gevoel voor anderen alleen je familie, maar het kan ook andere mensen omvatten. Het kan bredere perspectieven van relaties omvatten, die te maken hebben met buurten en gemeenschappen. Er zijn zelfs bepaalde individuen die de mensheid als hun fundamentele relatie beschouwen. Maar dit is een zeer gevorderde staat en is alleen bedoeld voor bepaalde mensen wier bijdrage moet functioneren binnen een zeer grote arena.

Je grotere doel in de wereld is niet jouw uitvinding, en je kunt er niet op je eigen voorwaarden toe komen. Het moet aan je worden geopenbaard, en je moet bereid zijn om deze openbaring plaats te laten vinden en het geduld en de nederigheid hebben om dit geleidelijk te kunnen ontvangen, want je kunt het niet in één keer onder ogen zien.

Hier realiseer je je dat je geest niet je grotere werkelijkheid is, hoewel je hebt toegestaan dat deze je domineert en controleert, en je je er ten onrechte mee hebt geïdentificeerd. Hij maakt nog steeds deel uit van je bestaan in de wereld. Hij onderscheidt je nog steeds op vele manieren. Hij is nog steeds de weg waarlangs je aangeboren talenten zich kunnen uiten in relatie tot anderen. Maar je luistert nu naar een grotere kracht.

Deze kracht komt zowel van binnenuit als van buitenaf. Boodschappen kunnen via de Aanwezigheid der Engelen naar je geest worden gezonden, maar het belangrijkste is dat de Kennis in jezelf deze dingen bevestigt.

Kennis is werkelijk het brandpunt. Zelfs God is dat niet. Je kunt je niet op God concentreren. Je kunt je concentreren op je ideeën over God of je geloof in God, maar wat is dit?

Je ervaart God door een diepere verbinding met jezelf, een diepere verbinding met anderen en een diepere verbinding met de onzichtbare krachten in het universum die de loop van je leven werkelijk sturen.

Je geest is als de oceaan aan het oppervlak—turbulent en onvoorspelbaar, doelloos, geteisterd door de winden van de wereld, de ene dag kalm, de andere dag woest. Je kijkt naar het oppervlak en je kunt er geen wijs uit worden. Hij heeft geen bepaalde richting, behalve wanneer je ziet dat hij wordt beheerst door getijden, die weer worden beheerst door hemelse krachten buiten het bereik van je persoonlijke ervaring. Maar zelfs daarachter heeft de oceaan zelf diepere stromingen die het water van de wereld over de hele planeet verplaatsen, beheerst door grotere krachten dan de winden van de wereld.

Zie je, je geest wordt heen en weer geslingerd door de winden van de wereld. Je bent gelukkig. Je bent verdrietig. Je bent onrustig. Je bent inconsequent. Je lijdt onder zinloze dingen. Je streeft zinloze dingen na. Je bent in conflict met jezelf en met andere mensen. Je weet niet wat je doet of wat je wilt—je bent totaal in de war, totaal in conflict. Het is een puinhoop. Denk je dat God dit voor je gaat oplossen?

God trekt je er gewoon vandaan. En onderweg ruim je de rommel op. Je overbrugt de kloof van het niet kunnen vergeven van jezelf en anderen. Je maakt het goed. Je verandert van koers. Je past je gedrag aan. Je herziet je ideeën. Je verandert zelfs je hele beeld van jezelf.

Als mensen hiertoe niet bereid zijn, gebeurt er niets. Het kunnen priesters zijn. Het kunnen gouverneurs zijn. Het kunnen presidenten zijn. Het kunnen koningen zijn. Ze kunnen van alles verkondigen, maar ze zijn niet meer dan wat ze in zichzelf hebben gecreëerd. Zonder Kennis is dit niets—een hoop drukte, een leeg gebaar, iemand die in de wind roept, vergeten, onbeduidend.

Maar jouw leven is betekenisvol. Je bent niet vergeten, en God heeft weer gesproken om de ware aard van de ziel en haar verlossing te onthullen. Dit vormt de kern van alle wereldreligies, maar wat de kern vormt, kan verborgen blijven door wat zich in de geest bevindt.

Veel mensen hebben deze verduidelijking nodig, zowel binnen hun geloofstradities, als zij die geen geloofstraditie hebben. Want de mensheid staat voor de grote verandering die de wereld te wachten staat—grote moeilijkheden en grote uitdagingen. Deze dingen kunnen je ware gaven en je diepere aard naar boven halen, als je weet hoe je erop moet reageren. Maar om te reageren, moet je ze herkennen en je erop voorbereiden. En hiervoor heb je de hulp van de Schepper nodig, want de mensheid is zich er niet van bewust en is er niet op voorbereid.

Wanneer je deze wereld verlaat, zal je ziel anders zijn dan wat je nu denkt dat ze is. Wanneer je vordert, en je geest zich uitbreidt, en de ziel zich uitbreidt tot een cluster van lichten in plaats van een enkel licht, zullen de definitie en de ervaring van de ziel heel anders zijn.

Laat dit je begrip zijn.