Wat is De Schepping?

Het is nu tijd dat de mensheid kennis maakt met spiritualiteit in de Grotere Gemeenschap van leven waarin jullie wereld altijd heeft bestaan. Het is nu tijd om de tribale focus en tribale identificatie achter ons te laten en een nieuw paradigma te omarmen, om de evolutie van religieus begrip te begrijpen in het universum, waar dit het meest volledig tot uiting is gekomen en het meest volledig is verwezenlijkt.

De mensheid moet nu een groter perspectief verwerven om menselijke eenheid en begrip tot stand te brengen, om de Grote Golven van verandering die naar de wereld komen, tegemoet te treden en onder ogen te zien, en om de Grotere Duisternis die in de wereld is, te herkennen en te compenseren.

Je kunt een nieuwe realiteit niet tegemoet treden met een oud begrip, en daarom heeft God een Nieuwe Boodschap naar de wereld gezonden, een Boodschap voor de bescherming en vooruitgang van de mensheid.

De eerste vraag is: Wat is de Schepping? De Schepping is alles wat God heeft geschapen binnen de tijd en buiten de tijd. Jij leeft binnen de tijd, dus je leeft in een deel van de Schepping dat in beweging is, dat in verandering is, dat instabiel is en dat zich ontwikkelt en uitbreidt. Dit deel van de Schepping werd geschapen om een thuis te bieden aan de afgescheidenen, waar zij Afscheiding konden ervaren en de kans kregen om een weg te kiezen om terug te keren naar dat deel van de Schepping dat niet verandert, dat volmaakt en eeuwig is.

De Schepping waar je je mee bezig moet houden, is deze tijdelijke Schepping—een plek van tijd en ruimte, een fysieke werkelijkheid, een werkelijkheid van voortdurende verandering, van zich ontwikkelende systemen, een werkelijkheid van tegenstellingen en conflicten, een werkelijkheid van leven en dood.

Afscheiding heeft deze werkelijkheid geschapen, want God wist dat de afgescheidenen een fundament moesten hebben waarop zij konden bestaan. Dit heeft het fysieke universum in gang gezet dat je pas begint te begrijpen en dat je moet leren dienen en herkennen als je zijn fascinaties wilt ontgroeien en zijn tragedies wilt vergeven.

De Schepping daarbuiten ligt nu buiten je bewustzijn, hoewel je er in feite in leeft. Want de tijdelijke Schepping vindt plaats op een ander niveau. Je bent al omringd door de permanente Schepping, maar je ogen kunnen haar niet zien, je oren kunnen haar niet horen en je vingers kunnen haar niet aanraken, omdat je zintuigen alleen zijn ingesteld om fysieke dingen te herkennen en dingen die bewegen, objecten die bewegen en geluiden die veranderen.

De grotere werkelijkheid waarin je leeft, is overal om je heen. Je hebt haar nooit verlaten, maar gezien je afhankelijkheid van je zintuigen, kun je haar niet direct ervaren zonder een bepaalde vorm van voorbereiding.

Dit is volkomen onbegrijpelijk voor je menselijke begrip, en dit is volkomen onbegrijpelijk voor het begrip van de talloze rassen die leven binnen de Grotere Gemeenschap van intelligent leven, die het fysieke universum vormt waarin jullie leven. Ze leven allemaal in Afscheiding. Ze maken allemaal een evolutie door. Ze vertegenwoordigen de evolutie van bewustzijn, technologie en sociale structuren op elk denkbaar niveau.

Dit alles gebeurt binnen de permanente Schepping zelf. Want hoewel er Afscheiding lijkt te zijn en jij in deze afgescheiden toestand leeft—waar alles verschillend en uniek lijkt te zijn; waar alles verandert en beweegt, geboren wordt en sterft—heb je de permanente Schepping niet verlaten. Ze is er nog steeds.

De Afscheiding is fundamenteel een probleem in perceptie, communicatie en bewustzijn. Er zijn in de geschiedenis van de mensheid maar heel weinig individuen geweest die in staat waren de sluier te doorbreken die deze fysieke, tijdelijke, veranderende werkelijkheid lijkt te scheiden van je permanente werkelijkheid die je Aloude Thuis vertegenwoordigt–waar God gekend wordt, waar jij gekend wordt, waar geen vragen zijn omdat er geen conflicten zijn, waar verandering niet bestaat omdat die niet nodig is.

Dit is voor jou in je huidige toestand onvoorstelbaar, en gezien je prioriteiten en doelstellingen is het zelfs niet wenselijk. Maar het is belangrijk dat je weet dat de Afscheiding niet echt geslaagd is en dat de breuk met God niet echt tot stand is gekomen. Die is reëel in je huidige beleving van de werkelijkheid, binnen deze gedeeltelijke Schepping waarin je bestaat. Maar ze is afgescheiden. Daarom verandert ze en daarom evolueert ze.

Als het leven in het fysieke niet zou veranderen en evolueren, zou het een hel voor je zijn. Stel je voor dat je in een realiteit zou zijn die je niet bevalt, een realiteit die nooit verandert. Je zou geen hoop hebben. Je zou geen vooruitgang boeken. En zelfs als die fysieke realiteit, die onveranderlijke fysieke realiteit, perfect zou zijn in het vervullen van al je waargenomen behoeften, zou je na een tijdje inzien dat leven in een lichaam inherent oncomfortabel, problematisch en moeilijk is, en zou je vrij willen zijn. Maar je zou in dat geval niet vrij kunnen zijn, want je zou een soort [onsterfelijkheid] hebben gecreëerd in je ingebeelde fysieke realiteit, en je zou gevangen zitten, zie je.

De hel is een prachtige plek waar je nooit gelukkig kunt zijn. Dat is de hel. Als je je in een plaats van echte kwelling bevond, zou je meteen naar huis willen, naar God. Maar hier, in deze prachtige hel, ben je ambivalent; je bent eraan gehecht. Hij intrigeert je; hij verleidt je; hij betovert je. En hoewel je bang bent voor zijn gevaren, zijn verschrikkingen en zijn onvoorspelbaarheid in deze huidige fysieke werkelijkheid, ben je er nog steeds op gefixeerd.

Voor jou is de Schepping dus het fysieke universum. Die lijkt eeuwig te zijn, maar is in werkelijkheid tijdelijk. Ze heeft een begin, een midden en een einde. Je bent nog niet eens halverwege dit uitdijende universum, dus dit is iets wat je begrip te boven gaat.

Het is belangrijk dat je weet: mocht je ooit denken dat onsterfelijkheid in het fysieke domein wenselijk is, dan moet je beseffen dat zo’n toestand de hel zelf zou zijn. Op een prachtige plek zijn waar je nooit gelukkig zou kunnen zijn, zou uiterst hels zijn en je zou daar lange tijd vastzitten omdat je dat zou blijven willen, erin zou blijven geloven, erop zou blijven hopen en zou proberen het te laten slagen.

Het feit dat je fysieke werkelijkheid voortdurend verandert, zich uitbreidt en evolueert en door groei en verval gaat, geeft je hoop en de belofte dat je grotere doel en de behoefte van de ziel hier vervuld kunnen worden.

Dit vereist een geheel andere theologische en filosofische grondslag. Als je gelooft dat je in de wereld bent omdat je gezondigd hebt of omdat je veroordeeld bent, dan zul je de grote kans die er binnen je werkelijkheid bestaat voor je verlossing niet herkennen. Gezien de filosofische grondslagen van veel van de wereldreligies van vandaag de dag, maakt dit het beeld inderdaad ongelooflijk complex, onduidelijk en moeilijk te doorgronden.

Toch heeft God Kennis in je gelegd, een dieper bewustzijn, een dieper inzicht. En deze Kennis bevat je doel en richting, evenals de belofte van je grotere prestaties in de wereld.

Omdat je de Afscheiding bent binnengegaan, moet je nu de Afscheiding dienen. Je moet de mensen en het leven dienen die in deze afgescheiden toestand bestaan. Zo herontdek en herbeleef je de bestendigheid van je Aloude Thuis.

Verlossing is niet simpelweg God behagen en naar de Hemel gaan, of God niet behagen en naar de Hel gaan. Dit is belachelijk. Dit vertegenwoordigt een puur menselijke, afgescheiden staat van geest en waarneming. Je gelooft dat de rechtvaardigen beloond moeten worden en de goddelozen gestraft, en dat God de beloningen zal geven en de straf zal uitvoeren. Je stelt je God voor als zijnde zoals jijzelf—met jouw temperament, met jouw waarden, jouw rechtvaardigheidsgevoel hooghoudend en aan jouw criteria en verwachtingen beantwoordend. Dit is natuurlijk dwaas en arrogant, maar dit is het standpunt van veel mensen.

Maar maak je geen zorgen, want iedereen in het fysieke universum, de talloze rassen in alle stadia van evolutie, heeft dezelfde soort veronderstellingen. Dat is te verwachten. God laat zich hierdoor niet misleiden. God raakt hierdoor niet van streek. Dit is gewoon het resultaat van het leven in een afgescheiden staat.

Zelfs jullie opvattingen over religie en spiritualiteit zijn geworteld in deze staat van afgescheidenheid. Mensen stellen zich de hemel voor als een soort perfecte versie van hun fysieke werkelijkheid, zonder te beseffen dat als zo’n werkelijkheid ooit zou worden gecreëerd, het de hel zelf zou zijn. Op een prachtige plek zijn waar je nooit gelukkig zou kunnen zijn, zou een soort voortdurende hel zijn.

God kan je niet gelukkig maken met een toverstokje of een spreuk. Je moet terugkeren naar je permanente staat zoals God je heeft geschapen, niet als een in conflict verkerend individu. Je zou je permanente werkelijkheid niet eens kunnen ervaren als een in conflict verkerend, ongelukkig individu. Je zou de projecties van je eigen geest zien. Je zou in een omgeving willen zijn die je eigen conflictueuze toestand weerspiegelt, en dat is wat je hier houdt.

Je zou in een slechtere toestand kunnen verkeren. Je zou de hel nog intenser kunnen ervaren. Je zou zeker nog ellendiger kunnen zijn. Er lijkt geen einde te komen aan de mate van ellende die mensen bereid zijn te accepteren en waaraan ze zich aanpassen.

Maar niettemin is de Schepping voltooid, en je tijdelijke ervaring in deze tijdelijke werkelijkheid die je het fysieke universum noemt, is slechts een minuscuul deel van Gods permanente Schepping—een Schepping die je nog niet duidelijk voor jezelf kunt ervaren, ook al krijg je hier en daar misschien een glimp te zien.

De overtuigingen en veronderstellingen van mensen, hun metafysische ideeën, hun religieuze waarden en hun speculaties gaan allemaal gepaard met een soort verwarring over het niveau. Ze proberen zich een permanente, gezegende toestand voor te stellen die de Hemel wordt genoemd, maar ze kunnen die niet zien zoals die werkelijk is. Ze kunnen er nog niet op afstemmen zoals die werkelijk is, want daar zijn ze nog niet klaar voor. Ze zijn nog niet voorbereid op de Hemel, op de terugkeer. Ze zijn nog niet volmaakt in hun dienstbaarheid hier in de fysieke werkelijkheid. Ze hebben hun missie hier nog niet volbracht.

Toen de Scheiding begon, vóór al jullie schattingen van tijd of geschiedenis, werd de oplossing onmiddellijk gecreëerd. Want hoewel de Afscheiding jullie misschien voor de gek houdt, jullie misschien in haar ban houdt, jullie misschien betovert, jullie en alle andere entiteiten en schepselen die zich op dit moment in de fysieke werkelijkheid bevinden misschien in de val lokt, heeft ze God niet voor de gek gehouden. Ze is misschien onfeilbaar, maar ze is niet Godbestendig. Dus werd de oplossing onmiddellijk gecreëerd. Maar na verloop van tijd lijkt er zoveel ervaring nodig te zijn om de oplossing te accepteren, te ervaren en tot uitdrukking te brengen.

Jullie blijven in de tijd hangen. Tijd is het interval tussen het moment waarop jullie je permanente Schepping verlieten en het moment waarop jullie er uiteindelijk volledig naar terugkeren. Dat interval wordt tijd genoemd. Tijd is onvoorstelbaar en overbodig in jullie permanente werkelijkheid, omdat tijd verband houdt met verandering. Ze houdt verband met gebeurtenissen die veranderen. Ze is iets dat de voortgang van gebeurtenissen markeert.

Het hele begrip ‘tijd’ maakt deel uit van de aanpassing aan het leven binnen een fysieke werkelijkheid. Het is een meetvorm die uit noodzaak is ontstaan om iemands gedachten en handelingen te kunnen ordenen, om in contact te kunnen treden met een veranderende fysieke werkelijkheid, om iemands vooruitgang en prestaties te kunnen markeren, en om iemands eigen geschiedenis en verleden te begrijpen, evenals de geschiedenis en het verleden van anderen die hier hebben gewoond. Tijd is overbodig in jullie permanente werkelijkheid. Ze is irrelevant.

Je kunt aan Onze woorden hier zien hoe ver je er nog van verwijderd bent om dit te kunnen ervaren of ermee te resoneren. Misschien intrigeert het je. Misschien roept het een oeroude herinnering in je op. Misschien zijn er aspecten waarvan je verlangt. Misschien lijkt het je saai, onopwindend en onaantrekkelijk om in een onveranderlijke werkelijkheid te leven.

Jullie zijn zo verslaafd aan verandering. Jullie houden van verandering en jullie haten verandering. Jullie houden van jullie fysieke bestaan en jullie haten jullie fysieke bestaan. Het intrigeert jullie. Het stimuleert jullie. En toch doet het jullie pijn, maakt het jullie bang en stelt het jullie teleur.

Het is dit schijnbaar onoplosbare probleem, deze verwarring en tweedeling waar Gods antwoord rechtstreeks op ingaat. Want God heeft in jullie een diepere intelligentie geplaatst die niet in de war raakt door wat jullie denkende, wereldse geest in de war brengt. Zij wordt niet in verwarring gebracht door de wereld. Zij laat zich niet misleiden door uiterlijke schijn. Zij voelt zich niet aangetrokken tot al die dingen die jou lijken te prikkelen, te verleiden en te lokken. Zij is niet doodsbang voor wat jou doodsbang maakt. Zij is niet bang voor verandering, verlies en de dood. Want zij is het permanente deel van jou. Zij is het deel van jou dat zich nooit van God zou kunnen afscheiden.

Deze Kennis bevindt zich nu in jou. Ze is hier met een missie om onder bepaalde omstandigheden, samen met bepaalde personen, bij te dragen aan het bereiken van bepaalde doelen. Haar uiteindelijke doel gaat je begrip te boven, maar de stappen die ze je biedt, zijn direct toegankelijk en kunnen worden onderscheiden als je bereid, open en in staat bent. Het lost het dilemma op omdat het de realiteit van je Aloude Thuis via jou uitdrukt terwijl je hier in deze tijdelijke fysieke realiteit bent. Het toont een grotere kracht, een grotere resonantie en een grotere verbinding. En het biedt echte, tastbare hulp hier in de wereld waar mensen lijden. Ze kwijnen weg in de tijd. Ze ervaren wanhoop en hopeloosheid. En de wereld staat in de nabije toekomst voor grote beproevingen.

God is niet onverschillig in deze kwestie. God zendt de wereld toe wat nodig is om iedereen hier in een positieve richting te laten bewegen. Mensen in deze realiteit hebben de keuze en de kracht om de wereld meer een weerspiegeling van hun Aloude Thuis te maken, of juist een meer helse plek.