Kennis en de grenzen van geloof

Je bent geboren met twee geesten: een intellect dat grotendeels gevormd is door je cultuur, je familie en je omgeving, en door je eigen oordelen, veronderstellingen en conclusies; maar dieper van binnen bevindt zich een spirituele Geest, een Geest die Kennis wordt genoemd. Hij wordt Kennis genoemd omdat hij verband houdt met je vermogen om diepgaand inzicht te verkrijgen en toegang te krijgen tot informatie die buiten het bereik van je vijf zintuigen ligt.

Kennis verschilt sterk van je oppervlakkige geest. Ze oordeelt niet. Ze speculeert niet. Ze debatteert niet. Ze houdt zich niet bezig met ideeën en mogelijkheden, theorieën en principes. Ze is de bron van je kracht en integriteit, en ze bewaart voor jou je grotere doel voor je komst op deze wereld, een groter doel dat je via je intellect niet kunt bereiken.

Het domein van het geloof is het domein van de oppervlakkige geest, maar Kennis staat voor een dieper bewustzijn en een diepere ervaring in jezelf. Aan de oppervlakte van je geest wordt dit allemaal erg verwarrend, want zelfs als je een directe ervaring van Kennis over iets zou hebben, zou je die omringen met je ideeën, je veronderstellingen, je conclusies en je poging om die te koppelen aan andere ideeën en overtuigingen, enzovoort.

Veel mensen hebben de ongelukkige gewoonte om te proberen al hun nieuwe ervaringen te gebruiken om hun oude ideeën te bevestigen. Ze proberen een diepgaande en mysterieuze ervaring op de een of andere manier aan te grijpen om hun ideeën, hun overtuigingen en zelfs hun vooroordelen te versterken. Dit is een ongelukkige gewoonte, en daar moet op een gegeven moment een einde aan komen.

Want kennis doet zich voor buiten het domein van je ideeën en overtuigingen. Dat is wat haar kracht geeft. Dat is wat haar betrouwbaar maakt. Ze is niet conditioneert door de wereld. Ze is niet onderhevig aan verleiding door de wereld of aan enige vorm van corruptie.

Mensen hebben natuurlijk hun eigen opvattingen over Kennis. Sommigen denken dat die niet bestaat. Anderen denken wel dat die bestaat, maar alleen in overeenstemming met hun eigen opvattingen en ideeën, of misschien met de ideeën van hun godsdienstoefening of geloofstraditie.

Op het niveau van ideeën kun je niets weten. Je kunt alleen maar veronderstellingen poneren en het met anderen eens worden. Hier wordt het heel moeilijk om onderscheid te maken tussen wat je gelooft en wat je werkelijk weet. Afgezien van het voor de hand liggende, zoals de zon die 's morgens opkomt en de winter die aan het eind van het jaar terugkeert, weten mensen niet hoe ze de werkelijkheid van Kennis in zichzelf moeten onderscheiden van hun eigen intellect en hun eigen ideologie of de ideologie van anderen.

Dus als je aan Kennis denkt, gebruik je je ideeën over Kennis. Maar Kennis is een diepgaande ervaring. Zij overstijgt wat je zintuigen slechts kunnen melden, en zij overstijgt zeer zeker de menselijke logica of andere evaluatiesystemen. Dus in dat opzicht blijft ze mysterieus. En toch is het de meest natuurlijke ervaring die je kunt hebben. Dit gebeurt gewoon op een dieper niveau, dat is alles.

Hier vormen overtuigingen, vooral als ze goed onderbouwd zijn en als je je er te sterk mee identificeert, een ernstige belemmering voor je vermogen om de kracht van de Kennis te ervaren die God in je heeft gelegd. Deze Kennis werd je gegeven om je te begeleiden, je tegen kwaad te beschermen en je naar grotere vervulling en een rijkere levenservaring in de wereld te leiden.

Voor veel mensen in de wereld zal Kennis niet tevoorschijn komen omdat zij onder zulke erbarmelijke omstandigheden leven—onder schrijnende armoede, of zware politieke onderdrukking, of immens onveilige gebieden waar conflicten en oorlog heersen. Het is zo jammer voor de menselijke familie dat dit het geval is, omdat het de bijdrage ontzegt waarvoor al deze mensen naar de wereld zijn gezonden. Zij worden door de omstandigheden onderdrukt, en hun grotere gaven zullen in bijna alle gevallen niet naar voren komen. Evenmin zullen zij de kracht en de zekerheid vinden die alleen Kennis kan verschaffen.

Maar zodra je in de basisbehoeften van het leven hebt voorzien—je hebt een betrouwbare bron van voedsel, water en onderdak, je voelt je veilig waar je woont en je beschikt over een zekere mate van sociale steun—dan kun je je gaan bezighouden met de diepere vragen over je leven. Maar deze diepere vragen kun je slechts benaderen met je intellect en binnen de grenzen van je geloof.

Je kunt bijvoorbeeld geloven dat God bestaat, maar de werkelijkheid van God is in de eerste plaats een diepgaande ervaring. Er zijn veel mensen die er vast van overtuigd zijn dat God bestaat, maar die nog nooit een diepgaande ervaring hebben gehad van de werkelijkheid van God of van hun verbinding met God, want dat gebeurt op een dieper niveau, op het niveau van Kennis.

Een van de belangrijkste bronnen van verwarring is dat mensen denken dat hun geest is wie ze zijn. Omdat ze nooit een diepgaandere en leven veranderende ervaring van zichzelf hebben gehad, denken ze dat hun ideeën en hun intellect zijn wie ze zijn. Doordat ze zich vervolgens identificeren met de geest en het lichaam, komt hun hele identiteit te berusten op hun ideeën, overtuigingen en dogma's.

Dit is natuurlijk buitengewoon verblindend en duidt op een fundamentele dwaling en verwarring. Het is het gevolg van Afscheiding van God, een afscheiding die je in de wereld heeft gebracht, om in de zichtbare werkelijkheid te leven en het hoofd te bieden aan de harde en veeleisende omstandigheden van het leven in een omgeving die voortdurend verandert en die talloze bedreigingen en onzekerheden met zich meebrengt.

In werkelijkheid is je intellect bedoeld als een communicatiemiddel voor de Geest, of Kennis. En voor dit doel is het een prachtig instrument, een schitterende schepping. Maar tenzij je je realiseert dat je ware identiteit voorbij het intellect ligt en voorbij de formulering en de bescherming van je ideeën, zul je een slaaf van het intellect zijn, en het zal een harde en veeleisende heerser zijn. Het is in dit opzicht onderdrukkend, want hoewel het intellect een prachtig communicatiemiddel is en dient om de details van het leven met grote vaardigheid en genialiteit te evalueren, is het in werkelijkheid een zeer slechte God. Het is een zeer slechte gids.

Vastgeroest in zijn overtuigingen, voortdurend op zoek naar goedkeuring en overeenstemming met anderen, altijd bang voor zijn voortbestaan en fundamenteel onzeker zonder de aanwezigheid van Kennis om hem te leiden, is je oppervlakkige geest als een arrogant kind. Hij vervult niet langer zijn ware functie. Hij neemt nu andere rollen op zich, waarvoor hij niet is ontworpen en waarin hij ondoeltreffend en inefficiënt functioneert.

Hier botsen geesten met andere geesten die andere ideeën hebben, die andere associaties erop nahouden. Hier concurreren mensen die zich identificeren met hun cultuur of hun groep uiteindelijk met degenen die zich identificeren met een andere cultuur of groep—wedijverend om grondstoffen, wedijverend om macht, wedijverend om ideologische suprematie—terwijl ze in feite, op een dieper niveau, allemaal verbonden zijn door Kennis.

Hier, op een dieper niveau, is er geen sprake van een conflict. Want alles komt uit dezelfde Bron voort. Dit is een deel van jou dat niet door jou is gecreëerd en ook niet door de wereld, dat deel van jou dat door God is geschapen, dat deel van jou dat God de wereld heeft in gezonden om een unieke bijdrage te leveren aan een wereld in nood.

Dit is niet te vergelijken met het idee van een onderbewustzijn, dat als een opslagplaats voor informatie en herinneringen uit het verleden fungeert. Nee, nee. Kennis is het meest levendige deel van jezelf, het meest dynamische deel van jezelf, het meest creatieve deel van jezelf, en het is het enige permanente deel van jezelf.

Aangezien bijna iedereen zich identificeert met zijn ideeën, in de veronderstelling dat die ideeën bepalen wie hij is en hem een plaats in de samenleving geven, wordt Kennis hier tot een soort mysterie. En als ze niet volledig wordt verworpen, wordt ze met angst en ongerustheid bekeken.

In eerste instantie proberen mensen Kennis als een soort hulpmiddel te gebruiken. Ze zullen proberen God en wat God heeft geschapen te gebruiken om hun overtuigingen te versterken, om meer bezittingen, macht en invloed in de wereld te verwerven. Maar je kunt Kennis niet als hulpmiddel gebruiken. Ze laat zich niet op die manier gebruiken, en in werkelijkheid is ze veel krachtiger dan je intellect. Hier probeert de geest de Geest te gebruiken om te krijgen wat de geest denkt te willen of nodig te hebben.

Je ziet hier het probleem, want de geest was bedoeld om Kennis te dienen, en niet andersom. Geloof is bedoeld om Kennis te dienen als een hulpmiddel, als een manier om je gedachten te ordenen en stabiliteit te geven aan je waarneming en handelen. Zelfs hier is geloof relatief. Het wordt alleen gewaardeerd vanwege het nut ervan om het individu in staat te stellen succesvol in de wereld te functioneren en succesvol met anderen te communiceren.

God gaat alle geloof te boven, en wat God in jou heeft gelegd om je te leiden gaat ook alle geloof te boven. Natuurlijk zul je er overtuigingen op nahouden. Je kunt overtuigingen hebben die dit verwerpen. Je kunt overtuigingen hebben die dit theoretisch aanvaarden, maar ze in je eigen ervaring ontkennen. Je kunt zeggen, ja, Kennis bestaat, maar alleen op deze manier, of alleen onder deze omstandigheden, of alleen binnen deze doctrine of ideologie. Dit vertegenwoordigt natuurlijk de arrogantie en de onwetendheid van het intellect.

Grote geesten in de wereld en in het universum hebben de geest natuurlijk altijd gezien als een medium—het medium tussen je fysieke leven in je lichaam in de wereld en je spirituele leven buiten de wereld. Zij zien het intellect als een medium waardoor je vijf zintuigen de werkelijkheid kunnen waarnemen en je hogere zintuigen de werkelijkheid kunnen waarnemen.

Kennis is hier zo belangrijk omdat ze alle misleiding kan doorzien. Misschien ervaar je dit als wat mensen ‘een onderbuikgevoel’ noemen, en mensen beschrijven dit op veel verschillende manieren. Maar het is een ervaring van herkenning van de waarheid of de onwaarheid van iets dat zich onttrekt aan intellectuele evaluatie en niet het product is van intellectuele evaluatie. Sommige mensen noemen deze ervaring intuïtie, maar intuïtie als idee is ontoereikend om je in staat te stellen de betekenis, de kracht en de aanwezigheid van Kennis in je leven te begrijpen.

Voor de student van Kennis, die leert te leven onder de leiding en begeleiding van Kennis, speelt er een soort strijd tussen zijn ideeën en de realiteit van zijn werkelijke ervaring. Omdat hij zijn identiteit voorheen baseerde op zijn eigen overtuigingen en die van anderen, vindt hij het nu erg moeilijk om te leven zonder op deze overtuigingen te vertrouwen. Hij heeft af en toe het gevoel dat hij niet helemaal weet wie hij is. Nu de vervangingen voor Kennis zijn weggenomen en hij nog niet sterk genoeg is en nog niet voldoende verbonden met de ervaring van Kennis, voelt hij zich tijdelijk verloren.

Dit is de fase van het ‘dwalend door de woestijn’ in je verdere ontwikkeling in Kennis. Nu je je voldoende hebt losgemaakt van je afhankelijkheid van je eigen overtuigingen en de beperkingen van het geloof hebt ingezien, weet je niet helemaal zeker wie je bent of wat je doet. En je hebt deze berg nog niet hoog genoeg beklommen om de relatie tussen Kennis en de geest duidelijk te kunnen zien.

Je maakt dus een tijdlang periodes van grote onzekerheid door. Maar deze onzekerheid is essentieel voor je ontwikkeling, want juist in deze openheid in je bewustzijn kunnen de kracht en de aanwezigheid van Kennis in je opkomen. Het is ook hier dat je de kracht en aanwezigheid van Kennis in anderen kunt gaan onderscheiden, en kunt zien hoezeer dit verschilt van geloofsovertuigingen en ideologieën.

Als je naar de wereld kijkt, zie je dat mensen met elkaar vechten en elkaar doden vanwege hun ideeën—hun ideeën over wie ze zijn, hun ideeën over wat volgens hen de waarheid is, hun ideeën over hoe regeringen geleid zouden moeten worden en, natuurlijk, hun ideeën over wie en wat God is, en wat God voor de mensheid wil. Ze concurreren met elkaar, veroordelen elkaar en ontketenen zelfs oorlogen vanwege hun ideeën. Als ze zich door Kennis zouden laten leiden, zou dit niet het geval zijn.

Het is hier van groot belang te beseffen dat als je jezelf van je ideeën wilt bevrijden, er tegelijkertijd een steviger fundament in jezelf moet ontstaan. Het is oneerlijk om te zeggen dat je nergens echt in gelooft, want je gelooft wel degelijk in heel veel dingen. Zelfs het idee dat alles relatief is of afhankelijk van het perspectief, is in feite een schaduwsysteem van overtuigingen, en wanneer dit aan het licht komt, blijkt het niets meer te zijn dan een verdedigingsmechanisme. Mensen kunnen hier absoluut zeker zijn dat er geen absolute zekerheid bestaat, maar ze zijn absoluut zeker van dat idee en van andere ideeën die daarmee verband houden.

Je ziet hier dus dat de geest zichzelf voor de gek kan houden. Hij kan zijn loyaliteit verschuiven tussen ideeën, maar hij zit nog steeds vast in zijn eigen, zelfgeschapen werkelijkheid. En het idee van het scheppen van een nieuwe of betere werkelijkheid in de geest betekent alleen maar dat je van de ene cel naar de andere gaat. Je zit nog steeds in de gevangenis. Je hebt niet door de grenzen van het intellect heen gekeken, en je hebt niet verder gekeken dan het bereik van je eigen emoties.

Je leeft nog steeds in een hokje—een hokje van je eigen ideeën, een hokje van andermans ideeën, een hokje van je sociale, politieke en religieuze conditionering. En je leeft niet gelukkig in dit hokje, noch vredig, want als je je identiteit op ideeën baseert, betekent dat dat je fundamenteel onzeker bent. En dit plaatst je ook lijnrecht tegenover anderen, die heel andere ideeën hebben.

Zelfs in je ideeën over het tot stand brengen van vrede en harmonie ga je voorbij aan het feit dat je te maken zult krijgen met mensen die heel andere opvattingen hebben, die niet willen wat jij denkt dat je wilt, en die zich op de een of andere manier tegen je zullen verzetten. Wat doe je dan met hen? Je gaat misschien onderhandelen, maar vaak zonder succes.

Het fundamentele probleem hier is dat mensen elkaar niet op een dieper niveau herkennen. En ze herkennen zichzelf ook niet op een dieper niveau. Ze zitten vast in hun ideeën en overtuigingen. Ze hebben zich verschanst in hun standpunten—hun politieke standpunten, hun religieuze standpunten. En of ze nu rijk of arm zijn, mensen leven in een soort slavernij onder een reeks overtuigingen, veronderstellingen en verwachtingen die de menselijke geest onderdrukken.

Dit betekent echter niet dat je zonder vorm en structuur leeft, of bedoeld bent om zo te leven, want de samenleving en de beschaving kunnen niet functioneren zonder vorm en structuur. Dit betekent ook niet dat je in de wereld gaat leven zonder intellect, zonder overtuigingen, want dat is onjuist en onmogelijk. Je overtuigingen geven je geest structuur en stellen hem in staat om consistent te functioneren en samen te werken met anderen in de wereld.

Het verschil zit hem echt in hoe je tegenover je eigen ideeën staat en in de mate waarin je verbonden bent met de diepere stroming van je leven. Hier besef je dat Kennis in feite de kracht en de aanwezigheid is, en de essentie vormt van wie mensen zijn. Je zoekt Kennis in anderen, en je kijkt met wie je een diepere verbinding en een serieuzer gesprek en betrokkenheid kunt hebben. In plaats van te worstelen met ideeën, overtuigingen en principes, zoek je een diepere verbinding. Dit leidt ertoe dat je ideeën en je verbondenheid met je ideeën gematigder worden. Want ideeën zijn tenslotte slechts ideeën; het zijn schimmen in de geest.

Er zijn praktische ideeën die essentieel zijn om de beschaving te laten functioneren, om technologie te ontwikkelen en om een duurzame, leefbare omgeving voor mensen te creëren. Maar daar ontstaan de conflicten niet echt. Conflicten ontstaan meer rond ideeën waarmee mensen zich identificeren. Ze denken dat ze een christen of een boeddhist of een Amerikaan of een Braziliaan of een Chinees zijn. Ze denken dat dat is wie ze zijn, maar dat is niet wie ze zijn. Wie ze zijn, valt niet te definiëren. Het valt zelfs niet te onderscheiden op het niveau van ideeën.

Als die deur in jezelf openstaat, tempert dat extremisme en excentriciteit. Het tempert je veroordeling van anderen. Het geeft je een breder perspectief en zorgt ervoor dat je terughoudender bent met het veroordelen of afwijzen van anderen omdat ze jouw standpunten of ideeën niet delen.

Op een dieper niveau is er herkenning en respect, omdat je de menselijkheid van de ander ervaart en beseft dat iedereen worstelt om in deze wereld te overleven, en dat iedereen in meer of mindere mate probeert vrede te vinden met het besef dat hij of zij eigenlijk niet van deze wereld is. Ze hebben een diepere spirituele aard en een diepere Intelligentie die Kennis wordt genoemd.

Veel mensen ontkennen dit volledig. Anderen proberen een manier te vinden om deze realiteit in hun gedachten toe te laten, al was het maar als idee. En weer anderen beleven een diepgaande ervaring van Kennis. Het verandert hun visie en het verandert hun relatie met hun geest.

Zie je, je hebt een relatie met je geest en met je ideeën. Maar dit betekent dat wie je bent niet je geest of je ideeën is, want voor een relatie zijn er minstens twee nodig. Misschien zeg je tegen jezelf: „Nou, mijn ideeën zijn een deel van mij.“ Nou, ze maken zeker deel uit van je ervaring van jezelf en kunnen zelfs je ervaring van jezelf domineren en de deur sluiten voor een diepere ervaring van jezelf. Maar het feit dat je naar je geest kunt kijken en dat je je geest kunt sturen, betekent dat wie je bent niet je geest is.

Er is inderdaad een verband, maar je hebt nu te maken met andere realiteiten. Je kunt zelfs leren je geest tot rust te brengen. En door de studie van Stappen naar Kennis, Gods geschenk aan de wereld ter voorbereiding, kun je leren je geest tot rust te brengen en de bron van stilte onder het oppervlak van je geest te betreden—een wonderbaarlijk verfrissende en vredige omgeving die je dieper voert naar de ervaring van Kennis in jezelf.

Deze diepgaande reis, die de grootste prestatie van het leven vertegenwoordigt, is de plek waar je spirituele aard echt tot uiting komt. Ze reikt verder dan de grenzen van doctrines en overtuigingen. Je kunt er wel ideeën over vormen, je kunt proberen ze in een bestaande doctrine in te passen, maar de ervaring zelf laat zich niet definiëren.

Dit verandert je relatie met je geest en laat je zien dat je een relatie hebt met je geest, en dat je niet louter een slaaf hoeft te zijn van je eigen gedachten of die van anderen. Dit nodigt je uit om op een dieper niveau te leven, om het ware doel en de richting van je leven te ervaren, die allemaal aan het licht komen naarmate je dieper in je eigen geest doordringt.

Er zijn diepere stromingen in je die niet worden beïnvloed door de gebeurtenissen van de dag, de meningen van anderen, je emotionele toestand of je directe omstandigheden. Hier vind je je ware richting. Hier beïnvloedt God je leven. En afhankelijk van je relatie met je geest en het soort ideeën dat je aanhangt, kan deze diepere stroming zich in je uiterlijke leven manifesteren. Dit is ware vooruitgang.

Je moet je er daarom van bewust zijn dat je ideeën niet absoluut zijn. Het zijn slechts standpunten die je inneemt. Sommige van die standpunten zijn zo verblindend dat ze je ertoe brengen anderen te veroordelen en conflicten met anderen te veroorzaken. In dat opzicht vormen ze echte belemmeringen.

Sommige mensen geloven dat hun religie de enige ware religie is, en dat alle anderen tot de hel veroordeeld zullen worden. Je merkt dat ze denken dat hun ideeën de werkelijkheid bepalen, of dat hun ideeën hun door God zijn gegeven en de absolute waarheid vertegenwoordigen, waarin geen enkele afwijking bestaat. Dit brengt hen ertoe anderen te veroordelen, tegen anderen te strijden en zich van de wereld af te zonderen. Hier zijn ze slaven van hun overtuigingen. Ze zullen zelfs sterven voor hun overtuigingen. Ze zullen anderen doden voor hun overtuigingen. Of ze zullen chaos veroorzaken voor hun overtuigingen.

Dit is het gevolg van het identificeren met je geest, waarbij je denkt dat je bestaat uit je geest en je lichaam, en dat je gedachten jou definiëren. Dit is de realiteit van Afscheiding, waar mensen zichzelf definiëren en leven volgens die definities en niets buiten die definities kunnen zien. Ze zijn blind, en ze zijn destructief in de wereld—verdeeldheid zaaiend, twistziek, zelfingenomen, bang om iets anders te overwegen. Ze zijn zo geïdentificeerd met hun gedachten dat ze voortdurend hun gedachten moeten herbevestigen, hun geloof moeten herbevestigen en hun overtuigingen moeten herbevestigen.

Omdat ideeën veranderlijk zijn, vormen ze geen absolute waarheid. Zelfs jouw interpretatie van de heilige teksten is slechts een interpretatie. Je kunt hier zien hoe onzeker mensen zich zouden voelen als ze beseffen dat hun ideeën slechts benaderingen zijn, slechts pogingen tot begrip. Waar ligt dan de basis van hun leven? Waar is hun werkelijke fundament? Wat geeft hen echte stabiliteit en zekerheid, en een gevoel van continuïteit in het leven?

Deze zekerheid, dit fundament, deze continuïteit moeten op een dieper niveau liggen. Als het alleen maar om ideeën gaat, of om een slaafse navolging van overtuigingen en doctrines, dan zie of weet je eigenlijk helemaal niets. Je bent dan louter een slaaf van een stel ideeën.

Hier zie je niet dat God tot iedereen spreekt—zelfs tot degenen die niet geloven wat jij gelooft, zelfs tot degenen die jouw religie niet aanhangen, tot mensen uit andere landen, stammen en groepen die misschien heel anders leven dan jij en andere sociale gewoonten en waarden hebben. God spreekt tot hen.

God spreekt niet alleen tot de aanhangers van één geloofstraditie, alsof zij het uitverkoren volk zijn, alsof zij Gods favorieten zijn, want God functioneert niet op het niveau van ideeën. God is geen superintellect, omdat God buiten de fysieke werkelijkheid bestaat. En buiten de fysieke werkelijkheid heb je geen ideeën nodig zoals je je die nu voorstelt. Ideeën hebben te maken met vorm, met mensen, plaatsen en dingen, en met de interpretatie van gebeurtenissen, die mensen, plaatsen en dingen zijn. God leeft buiten deze werkelijkheid.

Daarom is het idee van een Laatste Oordeel aan het einde van het leven zo belachelijk. Waarom zou God je veroordelen als Hij toch weet wat je gaat doen en waarom je dat gaat doen? Daarom heeft God Kennis in je gelegd om je te begeleiden, je te beschermen en je naar een beter leven te leiden, zodat je dit geweldige geschenk kunt ervaren. Dit is Gods geschenk aan jou.

Je moet verder kijken dan wat je gelooft. Je moet jezelf openstellen om diepgaande ervaringen in jezelf te beleven. In plaats van je gedachten te volgen, moet je leren je geest tot rust te brengen, zodat je de diepere werkelijkheid kunt voelen die onder de oppervlakte schuilgaat.

Wanneer je sterk wordt door Kennis en die Kennis steeds krachtiger door je heen kan stralen, zul je naar andere mensen kijken en lijkt het alsof zij in ketenen leven. Rijk of arm, zij leven onder een juk, als ossen die een wagen trekken, de wagen van hun overtuigingen. Je zult gaan inzien wat echte bevrijding betekent, en waar de kracht van bevrijding vandaan komt, en hoe deze beschikbaar is voor mensen van alle geloofstradities en mensen zonder geloofstraditie, mensen uit alle naties, landen en culturen.

God maakt geen onderscheid. God weet dat niet iedereen één leraar, één leer of één traditie kan volgen. God beweegt zich niet op het niveau van doctrines en geloofsovertuigingen.

Dit vereist dan ook dat je je openstelt voor het mysterie en de kracht van je leven, en dat je de weg en het pad niet zelf kunt uitstippelen. Dit is niet het resultaat van een eclectische benadering, waarbij je uit deze of gene traditie of leer kiest wat je bevalt, want dat zijn allemaal voorkeuren van de geest, en het is juist de geest die je moet overstijgen.

Je moet je hoofd boven het aardoppervlak uitsteken. Als je voortdurend in je hoofd ondergronds leeft, zul je niets weten, zul je niets zien, en zul je al je ervaringen gebruiken om je overtuiging te versterken en te bevestigen, in de veronderstelling dat dat je identiteit is.

Wanneer je de realiteit van Gods aanwezigheid in je leven, die Kennis is, verwerpt, doe je dat op basis van ideeën en tradities, die de geschiedenis van ideeën en overtuigingen vormen. Hier worden ideeën en overtuigingen de reden waarom je niet kunt vergeven, de reden waarom je de ander niet kunt herkennen, de reden waarom je geen mededogen kunt tonen, de reden waarom je ten strijde trekt, de reden waarom je anderen veroordeelt, de reden waarom je een leven van woede en frustratie leidt, de reden waarom je jezelf niet kunt kennen, de reden waarom je de Genade en de Kracht van God niet kunt ervaren.

Wanneer je deze diepere werkelijkheid en je Bron ontkent, kun je maar één kant op, en dat is naar je ideeën. Als je je ware fundament, je ware zekerheid en je ware kracht niet kunt vinden in Kennis die God daar heeft geplaatst, dan moet je die elders zoeken, en de enige plek waar je dat kunt doen, is in je ideeën. Dit is in wezen het probleem van de Afscheiding.

Zonder God ben je onzeker en wankel en heb je geen zekerheden. Je gaat een leven tegemoet vol grote onzekerheid, een leven met zoveel uitdagingen, een leven dat bol staat van gevaren voor je bestaan en je welzijn.

Je hebt hier eigenlijk maar twee keuzes: je hebt Kennis en je hebt geloof. Kennis maakt gebruik van geloof en stuurt het, maar geloof zonder Kennis is blind en staat er alleen voor, en zal alleen anderen opzoeken die soortgelijke overtuigingen hebben. Dat is het probleem van de Afscheiding.

Wie je bent, is niet je geest en je lichaam, maar een grotere Geest die in de geest en het lichaam woont en de geest en het lichaam gebruikt als communicatiemiddelen in de wereld. Ja, het lichaam is belangrijk. Het moet in een hoge mate van gezondheid worden gehouden. Ja, de geest is belangrijk. Deze moet worden gecultiveerd en ontwikkeld om een succesvol communicatiemiddel te zijn. De geest zal ideeën, overtuigingen en veronderstellingen hebben, maar deze moeten altijd flexibel zijn om aan te sluiten bij de werkelijkheid en de omstandigheden van het leven.

In plaats van te denken dat je overtuigingen de ultieme maatstaf voor de waarheid zijn en absoluut gelden, zie je hier dat het allemaal theorieën zijn, die onderhevig zijn aan een grotere openbaring. Ze zijn niet vaststaand, niet defensief; het zijn allemaal theorieën, omdat het nu eenmaal allemaal theorieën zijn.

De diepere herkenning vindt plaats buiten het domein van het intellect. Je kunt misschien ideeën en beoordelingen van deze ervaringen bedenken die je ten goede komen, maar de ervaring zelf speelt zich op een dieper niveau af. Het bereiken van dit diepere niveau vormt de kern van religie en spirituele beoefening in al haar vormen.

Dan is de vraag: kun je Kennis in een ander ervaren? Heeft een ander een diepere verbinding, of leeft hij of zij alleen maar volgens zijn of haar ideeën en overtuigingen, waarbij hij of zij zich identificeert met zijn of haar gedachten en met de denktradities?

Mensen vinden houvast in denktradities, maar als ze hun eigen ware aard niet kunnen ervaren, als ze de diepere stroming van hun leven niet kunnen ervaren, dan ontnemen hun gedachten, hoe groot de traditie rondom die gedachten ook is, hen in feite het grotere fundament en de zekerheid die God heeft geschonken.

Het feit dat je hier christen, moslim, jood, hindoe of aanhanger van welke [religie] dan ook bent, is de weg die het beste bij je past om de diepere stroming van je leven te ervaren. Veel mensen zullen dit buiten deze grote tradities om nastreven. Want alle grote religieuze tradities zijn fundamenteel door God geïnitieerd om de geest te herenigen met de Geest, en om de geest onder de leiding van de Geest te brengen. Hier is de geest als de rentmeester van de ziel totdat de koning kan terugkeren of de koningin kan terugkeren, de ware heerser van het leven kan terugkeren.

Mensen denken dat Kennis slechts een vorm van grotere intelligentie of een groter intellect is, maar Kennis werkt niet zoals je oppervlakkige geest. Kennis in jou is verbonden met Kennis in iedereen, dus er bestaat geen ‘jouw Kennis’ en ‘mijn Kennis’. Mensen kunnen ruzie maken over hun interpretaties van hun ervaringen of hun kijk op het leven, maar op het niveau van Kennis worden de discussies en de strijd met woorden en ideeën steeds minder relevant.

Daarom is Kennis de grote vredestichter in de wereld. En daarom zal Kennis kracht, zekerheid en inzicht in je leven brengen, om je te leren hoe je je geest kunt gebruiken, hoe je die kunt inzetten als het wonderbaarlijke communicatiemiddel dat het is, en hoe je voor je lichaam kunt zorgen zonder je ermee te identificeren. Het zal je leren hoe je een onsterfelijk Wezen kunt zijn dat in een tijdelijke wereld leeft—om die wereld te dienen, je diep met anderen te verbinden en je missie voor je komst in deze wereld te vervullen, wat je grootste voldoening zal zijn en zal voorzien in de diepste behoefte van je ziel.

Laat dit je begrip zijn.