Gniew jest nieuzasadniony, ponieważ gniew sam w sobie jest jedynie twoją reakcją na twoją porażkę w zastosowaniu Wiedzy. To rodzi gniew u samego źródła. To nie musi mieć jednak miejsca, gdyż gniew jest reakcją. Jako reakcja może ona wywołać gniew u innych i wzbudzić gwałtowną reakcję wewnątrz i na zewnątrz gdziekolwiek jest ona zaaplikowana. Wiedza jednak przekieruje gniew, by nie miał on destruktywnych cech, albowiem to, co pragniesz wyrazić, stanowi to, co wzmacnia Wiedzę u innych. To siła twojego przekonania, a nie twoje pragnienie krzywdzenia siebie lub innych ma prawdziwą skuteczność emocji stanowiącej centrum gniewu. Tym samym można powiedzieć, iż twój gniew jest prawdziwym komunikatem, który został zniekształcony przez twoje własne wizje poczucia winy oraz strachu. Gdy tylko owe zniekształcenia zostaną usunięte, wtedy prawdziwa wiadomość będąca ziarnem całego gniewu może zostać wyrażona. To może przynieść jedynie dobro.

Gniew jest zatem nieuzasadniony, jest to bowiem mylna interpretacja prawdziwej komunikacji. Twój gniew jest nieuzasadniony, ponieważ gniew jest zrodzony z zamętu. Jednakże zamęt nawołuje do przygotowania oraz prawdziwego zastosowania Wiedzy. Dlatego też grzeszni nie są karani, lecz otaczani opieką. Niegodziwi nie są zsyłani do piekła, tylko przygotowywani do Nieba. To jest prawdziwa natura celu Boga na świecie. Oto dlaczego Bóg nigdy nie może być wściekły, ponieważ Bóg nie jest urażony. Bóg jedynie używa Boga w sytuacji, gdzie Bóg został tymczasowo zapomniany.

W szerszym kontekście nawet oddzielenie wszystkich poszczególnych umysłów jest bardzo tymczasowym zdarzeniem. Nie możesz jeszcze myśleć na tym poziomie i nie będziesz w stanie tego dokonać przez długi czas, musisz bowiem przejść przez różne etapy rozwoju, które wprowadzają twój umysł do coraz większych doświadczeń relacji i życia. Jednakowoż, gdy idziesz naprzód i gdy podejmujesz każdy istotny krok, który poszerza twój horyzont, zaczniesz rozumieć, że gniew jest nieuzasadniony. Odzwierciedla on jedynie porażkę przy zastosowaniu Wiedzy w konkretnej sytuacji. To nawołuje do zadośćuczynienia, a nie potępienia. Tutaj uświadomisz sobie, iż twój gniew jest czymś, co można zrozumieć. Nie należy go odrzucać, jeśli bowiem odrzucisz gniew, odrzucasz również ziarno gniewu, które jest prawdziwym komunikatem. Dlatego też pragniemy oczyścić to, co zepsuło twój prawdziwy komunikat, ażeby twój prawdziwy komunikat mógł zabłysnąć, ponieważ prawdziwy komunikat zawsze pochodzi z Wiedzy.

Pomyśl o tej idei co godzinę. W swoich głębszych okresach praktyki aktywnie zaangażuj swój umysł w przyglądanie się każdej konkretnej rzeczy, na którą jesteś zły, od bardzo drobnych rzeczy, które są specyficzne, po rzeczy ogólne, które cię drażnią albo zniechęcają. Gdy przeglądasz swój magazyn gniewu, przypominaj sobie, że gniew jest nieuzasadniony. Przypominaj sobie, że nawołuje on do zastosowania Wiedzy oraz że w ramach każdego gniewnego doświadczenia lub uczucia, jakie masz, jest ziarno, które jest prawdziwe. Dlatego też twojego gniewu nie należy odrzucać, lecz oczyszczać, ponieważ w oczyszczaniu twój gniew będzie w stanie przekazać to, co zamierzałeś przekazać na początku tam, gdzie początkowo zawiodłeś. Tym samym twoja ekspresja siebie samego będzie zakończona i nie będzie już gniewu.

Praktyka 241: Dwa 30 – minutowe okresy praktyki. Cogodzinna praktyka.