Nie jesteś sam we wszechświecie, ponieważ jesteś częścią wszechświata. Nie jesteś sam we wszechświecie, ponieważ twój umysł jest połączony ze wszystkimi umysłami. Nie jesteś sam we wszechświecie, ponieważ wszechświat jest z tobą. Uczysz się teraz, aby być z wszechświatem, ażeby twoja relacja z życiem mogła zostać w pełni odzyskana i by mogła się w pełni wyrazić w twoim świecie. Świat stanowi kiepski tego przykład, gdyż ludzkość utraciła swoją relację z życiem, a teraz w sferze wyobraźni i fantazji rozpaczliwie szuka tego, co zostało utracone. Raduj się więc dzisiaj, że środki do odzyskania życia zostały ci podarowane, abyś mógł poświęcić się swojej praktyce i swojemu przeznaczeniu. W ten sposób zostajesz potwierdzony. Nie jesteś sam we wszechświecie. Głębia tej idei jest dalece większa niż to, czym wydaje się to być na początku. Jest to oświadczenie absolutnej prawdy, trzeba jednak tego doświadczyć, aby to zrozumieć.

Dlatego też co godzinę przypominaj sobie o tym oświadczeniu. Staraj się je poczuć w jakiejkolwiek sytuacji, w jakiej się znajdziesz. W swoich dwu dłuższych praktykach medytacyjnych staraj się doświadczyć swojego całkowitego włączenia w życie. Nie musisz myśleć o ideach lub wypatrywać obrazów, lecz tylko czuć obecność życia, którego jesteś częścią. Znajdujesz się w obrębie życia. Jesteś zanurzony w życiu. Życie cię obejmuje. Poza jakimikolwiek obrazami, jakie świat może zaprezentować, znajdujesz się w miłującym objęciu życia.

Praktyka 157: Dwa 30 – minutowe okresy praktyki. Cogodzinna praktyka.