Spójrz na naturę wokół siebie. Spójrz na najdrobniejsze stworzenie i zdaj sobie sprawę z tajemnicy istnienia tego stworzenia, cudu jego fizycznego mechanizmu oraz prawdy jego całkowitego włączenia w naturę jako całości. Najdrobniejsze stworzenie może wyrazić największą prawdę. Najprostsza rzecz może wyrazić potęgę wszechświata. Czy stworzenie, które jest małe, wyraża życie oraz włączenie w życie w mniejszym stopniu niż stworzenie, które jest wielkie? Wykorzystując tę analogię, uświadom sobie, że najdrobniejsze działanie może zawrzeć największe nauczanie. Uświadom sobie, że najprostsze słowo, najbardziej przyziemny gest może wyrazić najgłębsze uczucie oraz emocję. Uświadom sobie, że najprostsza rzecz może dołożyć się do twojej praktyki i potwierdzić obecność Wiedzy w tobie.
Gdy stajesz się uważny wobec życia, zaczniesz być świadkiem tajemnicy życia we wszystkim. Jakże wspaniałe to będzie dla ciebie, który budzisz się teraz ze snu swojej oddzielonej wyobraźni. Tajemnica życia cię zainspiruje i cię przywoła. Ona potwierdzi tajemnicę twojego życia, która staje się dla ciebie coraz bardziej rzeczywista i wyraźna.
Możesz czuć się małym, lecz wyrażasz to, co wielkie. Nie musisz być wielki, aby wyrażać to, co wielkie, ponieważ wielkość jest w tobie, a twój fizyczny nośnik jest mały w porównaniu do tego. Twoja rzeczywistość jest zrodzona z wielkości tego, co jest z tobą, co pragnie wyrazić się w prostocie twojego niewielkiego nośnika. Tutaj rozumiesz, że przynależysz do tego, co wielkie i działasz poprzez to, co małe. Tutaj nie będziesz zaprzeczał relacji pomiędzy wielkim i małym, gdzie małe musi wyrazić to, co wielkie, co czyni naturalnie. Czy małe stworzenie musi próbować wyrazić to, co wielkie? Nie. To, co wielkie, jedynie wyraża się poprzez małe stworzenie.
Tak więc w twoim życiu – które w dowolnym momencie może wyglądać dla ciebie na małe, które w dowolnym momencie może wyglądać na oddzielone i ograniczone – wielkość jest z tobą. Dlatego też to, co małe, jest wykorzystywane, potwierdzane, szanowane i błogosławione. Wtedy nie ma podstawy do potępiania samego siebie oraz nienawiści. Wszystkie rzeczy wielkie i małe stają się doceniane, albowiem wszystkie rzeczy wielkie i małe są razem.
Co godzinę zatem w ramach dowolnego zadania, w ramach dowolnej ekspresji albo gestu i w ramach dowolnego, małego poglądu pozwól temu, co wielkie się wyrazić. W swoich dwu głębszych okresach praktyki ponownie podejdź w pobliże tego, co jest wielkie w tobie. Wejdź ponownie w ogień Wiedzy, który cię oczyszcza. Znajdź schronienie w sanktuarium Wiedzy. Tutaj napotykasz to, co wielkie całkowicie. Jest to poza wszelką formą. Tutaj to, co nasyca wszelką formę i nadaje jej cel, znaczenie oraz kierunek oczekuje, abyś je przyjął. To, co małe, wyraża to, co wielkie, a wielkie błogosławi to, co małe.
Praktyka 331: Dwa 30 – minutowe okresy praktyki. Cogodzinna praktyka.