Wiedza żyje w tobie, a ty uczysz się żyć z Wiedzą. Tym samym wszelki mrok oraz iluzja zostają wyparte z twojego umysłu, gdy zdasz sobie sprawę, na czym polegało twoje życie i na czym zawsze będzie polegało. Gdy zdasz sobie sprawę z niezmienności swojego prawdziwego istnienia, uświadomisz sobie, jak ono pragnie wyrazić się na świecie przemiany. Twoja Wiedza jest większa niż twój umysł, większa niż twoje ciało i większa niż twoje definicje o tobie samym. Jest ona niezmienna, jednakowoż zawsze zmienia się w swej ekspresji. Poza strachem, zwątpieniem i zniszczeniem trwa ona przy tobie, a gdy ty uczysz się trwać przy niej, wszystkie jej cechy staną się twoimi własnymi.

Nie ma nic, co świat mógłby zapewnić, co może w jakiś sposób się z tym równać, albowiem wszystkie dary świata są chwilowe i przejściowe. Gdy je poważasz, twoja obawa związana z ich utratą się zwiększy. Gdy trzymasz je przy sobie, twój niepokój tyczący się śmierci i zniszczenia będzie wzmacniany, a ty ponownie wkroczysz w zamęt i frustrację. Jednakże z Wiedzą możesz posiadać rzeczy na świecie bez utożsamiania się z nimi. Możesz je otrzymywać i pozbywać się ich zgodnie z potrzebą czynienia tego. Wtedy wielki niepokój świata nie wpłynie na ciebie, lecz potęga Wiedzy, którą niesiesz, wpłynie na świat. W ten sposób wpłyniesz na świat bardziej niż on wpłynie na ciebie. W ten sposób będziesz ofiarodawcą świata. W ten sposób świat zostanie pobłogosławiony.

Odnów się w Wiedzy w swoich głębszych okresach praktyki w wyciszeniu i przypominaj sobie co godzinę o potędze Wiedzy, którą niesiesz w tym dniu. Nie pozwalaj zwątpieniu lub niepewności cię zniechęcać, tutaj bowiem zwątpienie i niepewność są całkowicie nienaturalne. Uczysz się być kimś naturalnym, cóż bowiem mogłoby być bardziej naturalnego niż bycie sobą? I cóż mogłoby być czymś bliższym ciebie samego niż sama Wiedza?

Praktyka 307: Dwa 30 – minutowe okresy praktyki. Cogodzinna praktyka.