Pozwól sobie udać się tam, gdzie jesteś potrzebny, dokąd musisz dotrzeć. Ta konieczność działania nada wartość i znaczenie twoim czynnościom oraz potwierdzi twoją wartość we wszystkich twoich zobowiązaniach w tym dniu. Idź tam, gdzie jesteś potrzebny, dokąd musisz się udać. Rozróżnij rzeczywistą ku temu motywację i odróżnij to od jakiegokolwiek poczucia winy lub zobowiązania wobec innych. Nie nakładaj na siebie wymuszonych wymagań. Nie pozwalaj innym nakładać na ciebie wymuszonych wymagań poza twoimi prostymi obowiązkami w tym dniu. Idź tam, gdzie jesteś naprawdę potrzebny.
Co godzinę przypominaj sobie o tym, trzeba bowiem zgłębić to znaczenie, aby go doświadczyć. Jeżeli jesteś przyzwyczajony do winy i zobowiązania, dzisiejsza idea będzie się wydawała potęgować twoją trudność. Jednakowoż dzisiejsza idea jest tak naprawdę potwierdzeniem Wiedzy w tobie, dostarczając sposobności dla Wiedzy, aby cię prowadziła i demonstrowała ci swoją wartość. Nie ma to nic wspólnego z zależnością, musisz być bowiem niezależny od tego, co fałszywe, aby podążać za tym, co prawdziwe. To jest wartość wszelkiej niezależności.
W swoich dłuższych okresach praktyki zanurz się głęboko w Wiedzę. A gdy jesteś na świecie, utrzymuj tę ideę przy życiu. Pozwól sobie poczuć głębszą obecność w sobie, gdy jesteś na świecie przyziemnych rzeczy, gdy jesteś na świecie małych rozważań. Wielkość jest tutaj, aby służyć temu, co małe. Pamiętaj.
Praktyka 194: Dwa 30 – minutowe okresy praktyki. Cogodzinna praktyka.