در دنیایی که هرچه ناپایدارتر می‌شود، ساختن بنیادی استوار در زندگی هرگز چنین مهم نبوده است. هسته‌ی این بنیاد نیرو و ثبات روابط و سلامت و کار ماست. با این حال پیوند ما با واقعیت معنوی‌ای که زیربنای هستی ما در این دنیاست به همان اندازه مهم است.

ریشه دواندن در بنیاد عمیق‌تر خود به شما تاب‌آوری ذهنی و عاطفی می‌بخشد تا با موقعیت‌های دشوار روبرو شوید، و نیز سرچشمه‌ی محافظت در برابر نفوذهای منفی و نیروهای ویرانگری است که در محیط ذهنی پیرامون ما وجود دارند.

هوشمندی عمیق‌تری در درون ما هست که می‌تواند ما را در همه‌ی موقعیت‌های زندگی با خرد هدایت کند. این هوشمندی همان ذهن اندیشنده‌ی سطحی نیست که برای گذران امور روزمره به کار می‌بریم، بلکه جنبه‌ای از آگاهی عمیق‌تر ماست که به طور طبیعی آرام و خردمند و توانا به پاسخ‌گویی پویا به زندگی است.

با این، دیگر نیازی نداریم برای یافتن پناه در دین و معنویت از دنیا بگریزیم. در عوض می‌توانیم با دنیا روبرو شویم، در برابر فشارهایش تاب بیاوریم و خود را در حال گذاشتن اثری مثبت بر دیگران و بر محیط پیرامون خود تجربه کنیم.

معنویت کاربردی در بنیاد خود به معنای یکپارچه کردن این هوشمندی عمیق‌تر در زندگی‌مان، احیای توانایی‌های بزرگ‌تر ما و گام گذاشتن به دنیا به شیوه‌ای به کلی تازه است.

با پیوند یافتن با دانش — این هوشمندی معنوی عمیق‌تر — می‌توانیم با ادراکی بزرگ‌تر، حساسیتی ژرف‌تر و سرچشمه‌ای تازه از خرد در زندگی حاضر باشیم تا ما را در امور روزمره هدایت کند. داشتن این پیوند با زندگی معنوی، دوشادوش پیوندمان با دنیا، تعامل ما را با مردم نو می‌کند و از اضطراب و ترس و خودمشغولی‌ای که ما را از حضور نزد مردم و موقعیت‌های پیرامون‌مان ناتوان می‌کند رها می‌سازد.

به جای سخن گفتن و عمل کردن از روی شرطی‌شدگی فرهنگی یا بر پایه‌ی اثرهای محیط‌مان، می‌توانیم از سطحی عمیق‌تر از وجود خود سخن بگوییم که با نیازهای زندگی پیرامون هماهنگ است، و این تنها می‌تواند بر دیگران اثری مثبت بگذارد.

با این، در برابر امواج نیرومند ترس و پرخاشگری موجود در دنیای‌مان محافظت می‌یابیم و می‌توانیم موهبتی بزرگ‌تر را بپرورانیم و موقعیت‌های یگانه‌ای را بیابیم که آن را از ما فرا می‌خوانند. با دانش، روابط دارای هدف والاتر و عرصه‌های خدمت الهام‌گرفته نه تنها ممکن‌اند بلکه واقعیتی زنده‌اند که می‌تواند هم نیازهای عاطفی و معنوی دیگران و هم نیازهای خود ما را برآورده کند.

این دانش است — قدرت معنوی عمیق‌تر در همه‌ی مردم — که می‌تواند کنش‌ها و انگیزه‌های مردم را برانگیزد تا هدف خود را در زندگی بیابند و سرانجام بشریت را در برگزیدن وحدت و همکاری به جای رقابت و چنددستگی و جنگ پشتیبانی کند.

دنیای ما اکنون در حال ورود به کیهانی بزرگ‌تر از حیات هوشمند است، و این گامی تکاملی بزرگ به پیش برای نژاد بشر است. در چند دهه‌ی آینده، پاسخ ما هم به تماس و هم به بحران‌های زیست‌محیطی و اقتصادی و سیاسی پیش روی بشریت، آینده‌ی دنیای ما را تعیین خواهد کرد.

هوشمندی معنوی ما به تمامی با این رویدادهای بزرگ‌تر و با حرکت بزرگ‌تر حیات در دنیا و نیز فراسوی آن هماهنگ است. با پیوند یافتن با این هوشمندی می‌توانیم نه تنها این حرکت‌های بزرگ‌تر را دریابیم بلکه به هسته و نیاز مبرم آن‌ها به گونه‌ای مشخص و نیرومند خدمت کنیم.

همچنان که تغییرات برای بشریت شتاب می‌گیرند و همه در پی گذری ایمن از روزگار نامطمئن هستند، دنیا به مردمی نیاز خواهد داشت که بتوانند در این سطح خدمت کنند. اینجا معنویت و تمرین معنوی ما صرفاً سرگرمی یا گریز از واقعیت‌های سخت زندگی نیستند، بلکه سرچشمه‌های حیاتی انرژی‌اند که می‌توانند مستقیماً به آن واقعیت‌ها بپردازند.

تجربه‌ی زندگی خود با هوشمندی معنوی‌تان نقطه‌ی اتکایی بیرون از بدن و ذهن برقرار می‌کند. با این نقطه‌ی اتکا می‌توانیم خود و دنیا را به شیوه‌هایی به کلی تازه دریابیم، و همین آغاز رابطه‌ای سالم با خودمان است که سپس به طور طبیعی به رابطه‌ی ما با زندگی پیرامون گسترش می‌یابد.

دگرگونی فردی ما اثری ژرف بر دنیای انسانی‌مان خواهد گذاشت، و اینجاست که معنویت ما به همان اندازه که برای خودمان است برای دنیا نیز هست.