Pozwolenie własnym błędom na udzielenie ci wskazówek nada im wartość. Bez tego nie miałyby żadnej wartości i zgodnie z twoim oszacowaniem świadczyłyby przeciwko tobie. Wykorzystywanie błędów jako formy pouczenia jest zatem uczynieniem użytku z twoich własnych ograniczeń, aby wskazywały drogę do wielkości. Bóg życzy sobie, byś uczył się na własnych błędach, ażebyś nauczył się wielkości Boga. Dzieje się tak nie po to, aby ci umniejszyć, lecz po to, aby cię wywyższyć. Jest wiele błędów, które popełniłeś i wciąż będą jakieś błędy, które będziesz popełniał. Pragniemy cię teraz poinstruować w celu ochrony ciebie przed powtarzaniem szkodliwych błędów oraz żebyś wyciągał z nich wnioski.
W tym dniu co godzinę powtarzaj sobie, że pragniesz uczyć się na własnych błędach i poczuj przez chwilę, co to oznacza. Tak więc dzisiaj poprzez wiele okresów praktyki zaczniesz pojmować oświadczenie, które wygłaszasz i być może wtedy zaczniesz dostrzegać, jak można to osiągnąć. Jeżeli jesteś skłonny uczyć się na własnych błędach, wówczas nie będziesz bał się ich rozpoznawać. Będziesz wtedy pragnął je zrozumieć, a nie zaprzeczał ich istnieniu, miewał o nich mylne wyobrażenia bądź nadawał im inne nazwy, lecz przyznawał się do nich dla swojego własnego dobra. Z tego rozpoznania będziesz w stanie wspomóc innych w odzyskaniu Wiedzy, ponieważ oni również muszą dowiedzieć się, jak uczyć się na swoich własnych błędach.
Praktyka 73: Cogodzinna praktyka.