Krok 243 Nie muszę być wyjątkowy, aby dać.

Próba bycia wyjątkowym stanowi podstawę wszelkiej ludzkiej ambicji. Wszelka ludzka ambicja, która nie jest zrodzona z Wiedzy, jest zrodzona z próby skompensowania poważnego rozczarowania oraz wielkiego niepokoju oddzielenia. Dążenie do bycia wyjątkowym jest dążeniem do wzmocnienia oddzielenia. Jest to dążenie do uczynienia siebie lepszym kosztem innych. To zawsze zaprzecza życiu tudzież Wiedzy i zawsze prowadzi do większego zamętu, frustracji oraz rozpaczy.

Jesteś wolny w tym dniu od prób uczynienia siebie wyjątkowym, w ten sposób odnajdziesz bowiem prawdziwą ulgę, której poszukiwałeś we wszystkich swoich poprzednich przedsięwzięciach. To, co jest wyjątkowe w tobie, to twoja unikalna forma ekspresji tego, co jest nieodłączne we wszelkim życiu. Tym samym to, co spaja życie i stanowi życie jest potwierdzone. Twój indywidualizm również jest potwierdzony, jednak bez pomijania wartości jakiejkolwiek innej ekspresji życia. Tutaj nie jesteś wyjątkowy. Jesteś po prostu sobą. Jesteś kimś więcej niż jednostką, ponieważ jesteś częścią życia, a jednak jesteś jednostką, gdyż wyrażasz życie indywidualnie. Tutaj wszelki konflikt i zamęt się kończą. To, co ograniczone, wyraża to, co nieograniczone, a to, co wyjątkowe, wyraża to, co inherentne i rzeczywiste. To jest rozwiązanie, którego szukasz, tak naprawdę bowiem nie pragniesz być wyjątkowy. Ty pragniesz jedynie, by twoje osobiste życie miało cel, znaczenie oraz kierunek.

Co godzinę zastanawiaj się nad tym po powtórzeniu idei na dzisiaj. W swoich głębszych praktykach raz jeszcze wejdź w stan wyciszenia i pokoju. Nie proś o odpowiedzi, ponieważ nie musisz tego robić w swoich praktykach medytacyjnych. Teraz jest czas, aby zaprawiać się w otrzymywaniu Wiedzy, w której twój indywidualizm jest uszanowany i potwierdzony ze względu na swój prawdziwy cel i w której twoja wyjątkowość, która była jedynie głębokim i niemożliwym dla ciebie ciężarem, jest delikatnie zdjęta z twoich barków. Nie zabiegaj, aby być dzisiaj wyjątkowym, nie stanowi to bowiem celu twego życia. Wówczas cały lęk przed śmiercią tudzież zniszczeniem cię opuszczą. Wówczas cały osąd i porównywanie z innymi cię opuszczą. Wówczas będziesz w stanie uszanować życie i uszanować swoje relacje, które są wyrazem wszystkiego, czego nauczy cię dzisiejsza lekcja.