Bóg cię zaszczyca, a jednak to oświadczenie może rozpalić twoje poczucie braku pewności siebie, wzbudzić twoje poczucie winy, zmylić twoje poczucie dumy i wywołać wszystkie rodzaje konfliktu, jakie faktycznie istnieją teraz w tobie. W przeszłości usiłowałeś być czymś nierzeczywistym i to cię zawiodło. Teraz obawiasz się być czymkolwiek, boisz się bowiem, że porażka znów cię dopadnie. Tym samym to, co wielkie, wydaje się małe, a to, co małe, wydaje się wielkie i wszystkie rzeczy postrzegane są odwrotnie albo ich znaczenie jest całkowicie przeinaczone.
Bóg cię zaszczyca niezależnie od tego, czy możesz to zaakceptować, czy też nie. Jest to prawda bez względu na ludzki osąd, ponieważ jedynie rzeczy znajdujące się poza oceną są prawdziwe. Zabieramy cię do tego, co znajduje się poza oceną, co będzie największym możliwym odkryciem w tym życiu albo w jakimkolwiek innym życiu.
Co godzinę powtarzaj to oświadczenie i zastanów się nad nim głęboko. W swoich dwu okresach praktyki pozwól, aby twój umysł raz jeszcze stał się wyciszony oraz receptywny, ażebyś mógł nauczyć się przyjąć zaszczyt, jaki Bóg ma dla ciebie. Niewątpliwie owo uznanie musi być skierowane na część ciebie, której ledwo jesteś świadom. To nie twoje zachowanie jest uhonorowane. To nie twój idealizm jest uhonorowany. Nie są to twoje przekonania, twoje założenia, twoje żądania czy twoje obawy. Mogą one być dobre lub złe. Mogą one ci służyć lub cię zdradzać. Poszanowanie jednak jest zarezerwowane do czegoś większego, co teraz uczysz się rozpoznawać.
Praktyka 103: Dwa 30 – minutowe okresy praktyki. Cogodzinna praktyka.