---
# --- identity
title: "Vergiffenis"
work: "The New Message from God"
locale: "nl"
# --- place in the work
volume: 6
volume_title: "Bundel 6"
book: "Wijsheid uit de Grotere Gemeenschap Deel Een"
chapter: 23
# --- provenance
received_by: "Marshall Vian Summers"
received: "1988-05-13"
received_location: "Dallas, Texas"
# --- addresses: cite `url`, fetch `markdown_url`
url: "https://newmessage.org/nl/the-message/volume-6/wisdom-greater-community-book-1/forgiveness/"
markdown_url: "https://newmessage.org/nl/the-message/volume-6/wisdom-greater-community-book-1/forgiveness.md"
# `{locale}` is a prefixed language code; English is at markdown_url_en
markdown_url_pattern: "https://newmessage.org/{locale}/the-message/volume-6/wisdom-greater-community-book-1/forgiveness.md"
markdown_url_en: "https://newmessage.org/the-message/volume-6/wisdom-greater-community-book-1/forgiveness.md"
translations: ["en", "es", "it", "da", "bg", "ko", "vi", "de", "ar"]
# --- terms
usage: "Read and quote freely. Name the source and link to the canonical URL."
---

# Vergiffenis

> Chapter 23 of *Wijsheid uit de Grotere Gemeenschap Deel Een*, Volume 6 of **The New Message from God**.
> As received by Marshall Vian Summers on May 13, 1988 in Dallas, Texas.
> Source: https://newmessage.org/nl/the-message/volume-6/wisdom-greater-community-book-1/forgiveness/
> Read and quote freely. Name the source and link to the canonical URL.

We willen je een kader bieden om vergeving te onderzoeken en je de kans geven om te ontdekken hoe relevant dit is voor je persoonlijke ontwikkeling en geluk. Er heerst tegenwoordig veel idealisme rond vergeving. Veel mensen die zich verdiept hebben in spiritueel gedachtegoed hebben boeken en leerstellingen bestudeerd die uitgebreid op dit onderwerp ingaan, en beschouwen dit zelfs als een cruciaal aandachtspunt.

Voor anderen is het misschien niet iets waar ze veel over hebben nagedacht. Maar wanneer je je eigen geest gaat onderzoeken, je gedachten, gevoelens en gedrag gaat observeren, besef je hoe relevant dit belangrijke onderwerp is.

Vergeving is een weg naar verlossing. Het is een bezigheid die je aandacht verdient. Het is relevant omdat er veel te vergeven valt. Je raakt gemakkelijk van streek door de wereld waarin je leeft. Je hebt veel oordelen over jezelf en dus ook over anderen. Je ergert je aan veel omstandigheden en gebeurtenissen, groot en klein.

Als je je ware geestelijke kwaliteit en je ware vermogens wilt gaan ontdekken, hoe kun je dat dan doen of ondernemen als je wordt belaagd door zoveel irritante dingen? Hoe begin je?

Het is een feit dat mensen niet beginnen. Ze beginnen nooit. Ze zijn als zaden die uit de hemel vallen en nooit opengaan of ontkiemen. Wat ze in zo’n eenvoudige buitenkant bevatten, is een rijkdom aan leven en de mogelijkheid tot leven.

Jullie zijn allemaal zaadjes die op de aarde zijn geworpen en proberen te ontkiemen. Jullie bevinden je in vruchtbare grond. Jullie hebben voedingsstoffen nodig, en jullie hebben iemand nodig die voor jullie ontwikkeling zorgt. Wat jullie in jullie bezitten is zoveel groter dan jullie huidige vorm zou doen vermoeden—iets dat zo klein en schijnbaar zo beperkt is, maar dat zo’n grote levenskracht bezit.

Wat staat je dan in de weg? Is het gebrek aan vergevingsgezindheid dat je in de weg staat? Ja, dat is het, maar het is meer dan dat, dus willen we het begrip ‘gebrek aan vergevingsgezindheid’ wat verder uitdiepen—de oordelen die je hebt over jezelf, anderen en het leven in het algemeen. Deze oordelen houden je gevangen in het persoonlijke deel van je geest. In feite vormen ze je persoonlijke geest, die een zeer beperkt identiteitsgevoel vertegenwoordigt.

Iedereen in de wereld heeft een persoonlijke geest, omdat dit deel uitmaakt van het in de wereld zijn. Maar achter deze beperkte identiteit ligt je ware reden om hier te zijn. Je kunt je doel niet kennen vanuit je persoonlijke geest. De waarde van de persoonlijke geest is dat deze een medium biedt waardoor een groter leven zich in deze wereld kan gaan uiten. We noemen dit Kennis, een allesomvattende term.

Deze harde oordelen die je over jezelf en anderen velt, lijken zo door het leven te worden bevestigd, maar wat kunnen ze voor jou betekenen, jij die het Goddelijke Zaad in je draagt?

Je onvermogen om te vergeven is niet gerechtvaardigd. Toch zou je kunnen protesteren en zeggen: „O, hoe kun je zoiets zeggen? Kijk eens wat hier is gebeurd. Deze mensen zijn op vreselijke wijze aangevallen en gekwetst, en overal is verwoesting. Hoe kun je zeggen dat mijn gebrek aan vergevingsgezindheid onterecht is? Is wat er gebeurt dan geen vreselijke gebeurtenis?”

Hier zul je in grote mate instemming vinden in de wereld, maar je oordelen zijn nog steeds onterecht. Je kunt ze als waar beschouwen als je in je persoonlijke geest wilt blijven, want waar denkt de persoonlijke geest aan? Die kent angst, opwinding en oordeel. Neem het oordeel weg, en dingen beginnen uiteen te vallen. Dan begin je door de schijn van de dingen heen te kijken.

Je bent niet naar de wereld gezonden om de wereld te beoordelen. De wereld is een belachelijke plek, dus waarom zou je er een oordeel over vellen? Het is een schitterende en prachtige schepping, en het slaat nergens op. Maar je bent hier niet gekomen om de wereld te begrijpen. Je bent hier gekomen om iets belangrijks mee te brengen dat wil groeien, en met de juiste omgeving, aanmoediging en jouw toestemming zal het vanzelf groeien. Dit is jouw grotere leven.

Je persoonlijke geest is als een schil die het kindje bevat. Zodra het kindje door de schil heen begint te breken, wordt de schil afgestoten, en het leven dat eruit tevoorschijn komt is zoveel grootser en zoveel natuurlijker. Oordelen en gebrek aan vergevingsgezindheid binden je aan je schil. Velen van jullie beseffen het gewicht en de last van het dragen van zulke oordelen en de pijn van het koesteren van zo'n gebrek aan vergevingsgezindheid. Ze zijn als tralies die je de weg versperren.

Vergeving bevrijd je tijdelijk. Je kunt nu rustig ademhalen. Je hebt zojuist één vijand uit je leven verwijderd. Dat geeft een grote opluchting. Vergeving brengt dus altijd opluchting teweeg, en met opluchting ben je in staat om de situatie anders te zien. Het is nu niet bedreigend voor je. Al is het belachelijk, het maakt niet uit. Het leven hier is belachelijk! Daarom ben je gekomen.

Mensen komen naar de wereld en vragen: „Waar zijn al die mooie dingen voor mij?“, en ze raken teleurgesteld. De wereld heeft niet wat jij wilt, maar jij hebt wat de wereld nodig heeft. Jij bent logisch. De wereld niet. Als de wereld logisch is, ben jij dat niet. Hoe meer je de wereld begrijpt, hoe minder logisch jij bent.

En God slaat zeker nergens op. Hoe kan God toestaan dat zulke dingen gebeuren? Ofwel is er geen God, ofwel is God slecht, ofwel ben je zo slecht, zo crimineel dat God je straft door je naar deze plek te sturen. Dit is allemaal belachelijk!

De wereld is mechanisch gezien logisch, maar verder dan dat is ze niet logisch. Als je dit kunt accepteren, dan zul je er niet meer over klagen.

Jullie zijn allemaal gekomen om iets aan de wereld te geven. Het is duidelijk dat jullie onvermogen om te vergeven jullie ervan weerhoudt dit te doen. Daarom is gebrek aan vergevingsgezindheid een last. Het zorgt ervoor dat jullie je onwaardig voelen voor de gaven die jullie bij je dragen en waaraan Wij jullie herinneren.

Zie je, de kern van je oordelen over anderen en de wereld wordt gevormd door je eigen persoonlijke schaamte. Waarom is er schaamte? Omdat je oordelen koestert die het leven niet deelt, en je daardoor het leven hebt afgewezen.

God heeft je genezing heel eenvoudig, heel direct en ongecompliceerd gemaakt. Een leven zonder God is uiterst ingewikkeld en vreselijk beangstigend. Het wordt altijd geteisterd door angst en de dreiging van vernietiging. De enige manier waarop mensen in de wereld kunnen leven, is door een of andere god te hebben.

Als je God niet ervaart, verzin je een god. Iedereen heeft hier in de wereld een god. Zonder God heeft het leven geen betekenis. Het is voorbij. Dus als je God niet ervaart, verzin je een god en probeer je vervolgens de god te ervaren die je hebt verzonnen. Maar de god die je hebt verzonnen geeft geen volledige voldoening, en dus volgt de ene teleurstelling na de andere.

Iedereen hier heeft wel oordelen over zichzelf. Je ziet er niet perfect genoeg uit, je bent niet voorbeeldig op de juiste gebieden, je kunt dit niet, je bent dom op dit gebied, te lang, te kort, te mager, te dik, te gek, te serieus, enzovoort, enzovoort. En mensen vragen: „Hoe kan ik van deze vreselijke oordelen afkomen? Ik zie dat ik deze oordelen heb. Ze houden me gevangen, ze drukken zwaar op me. Ze kwellen me. Hoe kan ik ze kwijtraken?”

Nou, je kunt ze niet kwijtraken waar je nu bent, maar je kunt iets anders doen in het leven waar ze niet nodig zijn, en dan beginnen ze te verdwijnen. God heeft een Plan, en hoe dat Plan werkt is dat het je iets zinvols geeft om te doen in het leven. Het geeft je een zinvolle basis voor relaties en betrokkenheid.

Kun je deze oordelen oplossen? Dat kun je niet. Je kunt niet in de kamer van het niet-vergeven blijven en het beter maken, maar je kunt de kamer wel verlaten.

Mensen vragen: „Hoe kan ik van deze last afkomen die ik in mij draag? Mijn geest is als een doornenkroon.“ Je kunt de doornen niet comfortabeler maken, maar je kunt wel iets in je leven doen waardoor het zaadje dat je in je draagt, kan ontkiemen. Dit is de bron van ware genezing.

Hierbij word je niet alleen cosmetisch aantrekkelijker gemaakt of krijg je tijdelijke verlichting of troost. Het is namelijk niet genoeg dat Wij zeggen dat je oordelen over jezelf ongegrond zijn. Ga je ze opgeven omdat Wij dat zeggen? “Nou, deze Leraar zegt dat ik niet op deze manier hoef te denken. Ik zal nooit meer op deze manier denken.” Poof! De gedachten zijn verdwenen. “Deze Leraar is een geweldige genezer! De Leraar heeft een genezende betovering over mij uitgesproken!”

We willen dit onderwerp niet al te zwaar opvatten, want jullie zijn er al te zwaar mee bezig. Het is serieus. Dat kun je niet ontkennen, maar je hoeft jezelf er ook niet om te kwellen.

Kennis volgen is de weg. Je begint met het nemen van beslissingen op basis van je diepste neigingen. Maar dit is slechts het begin. Denk niet dat Kennis alleen maar intuïtieve besluitvorming is. O nee. Dit zijn slechts de allereerste stapjes, de kleine stapjes.

Maar deze eerste stappen zijn erg belangrijk, want het volgen van Kennis betekent dat je je afkeert van alle aanklagers, zowel innerlijk als uiterlijk, om iets te volgen dat je nu belangrijker acht. Hier moet je je Kennis steeds meer waarderen, wat je zelfhaat uitwist.

Je zult echter niet slagen als je denkt dat je groots bent. Kleine zaadjes zijn nog niet groots. Degenen die hun ware waarde koesteren, zijn bereid om klein te zijn. Het is voor hen geen belediging. Degenen die zichzelf haten, kunnen het idee niet verdragen. Voor hen is het pijnlijk. Als God een zaadje zou kunnen zijn, hoe klein, hoe nederig—geen identiteit om te beschermen.

Volg daarom het pad van Kennis. Het is zo eenvoudig, en toch zo indrukwekkend. De gemakkelijke weg is de indrukwekkende weg. Het maakt je leven heel rechttoe rechtaan. Je kunt nu niet aan de zijlijn blijven zitten en je voorstellen hoe het leven zou kunnen zijn.

Je hoeft geen ingewikkelde ideeën over de menselijke natuur te koesteren, want de menselijke natuur is niet ingewikkeld. Het enige ingewikkelde in het universum is verwarring. Jij bent niet ingewikkeld. Beschouw dat niet als vernederend. Mensen vinden het heerlijk om te denken dat ze multidimensionale, stralende wezens zijn die alle mogelijkheden bezitten. Jij bent groter dan dat alles. Een klein zaadje van leven is groter dan dat alles.

Waarom is vergeving zo’n opluchting? Omdat het je geest openstelt en tot rust brengt. Waarom is vergeving zo moeilijk te bereiken? Omdat je bang bent om verder te gaan dan je eigen geest. Je blijft liever ellendig met je beperkte ideeën en kauwt erop, als op harde snoepjes, dan dat je verder gaat, de onzekerheid in.

Het is duidelijk dat we het hier hebben over een ingrijpende verandering in het denken. Het is geen verandering die je zelf teweeg kunt brengen. Je kunt je geest niet veranderen. Je kunt je gewoonten van onderscheidingsvermogen veranderen; je kunt je beslissingen veranderen. Maar wat jou verandert, is groter.

Wat uit je schil breekt, is iets dat je niet hebt uitgevonden en niet kunt sturen. Gebrek aan vergeving houdt het alleen maar binnen. Wat tevoorschijn komt, ben jij. Het heeft geen zelfbewustzijn omdat het niet probeert iets anders te zijn, dus vergelijkt of contrasteert het zichzelf niet met andere dingen.

We leren mensen hun Kennis te herkennen, er gebruik van te gaan maken en het pad van de Kennis te bewandelen volgens de Oude Leer. Meteen worden mensen geconfronteerd met een aantal obstakels. Het belangrijkste daarvan is hun eigen twijfel aan zichzelf, die een weerspiegeling is van hun zelfhaat.

Kun je iets in jezelf vertrouwen als je geest je zo vaak voor de gek heeft gehouden, als je zo vaak ontdekte dat je ongelijk had terwijl je dacht dat je gelijk had, als je zo vaak zulke domme dingen hebt gedaan? Kun je iets in jezelf vertrouwen dat je niet kunt definiëren en dat je zelden ervaart? Kun je dit?

In De Weg van Kennis geven We je heel eenvoudige oefeningen. Echt waar, de oefeningen zijn eenvoudig. “O, ze zijn zo moeilijk!” zou je kunnen zeggen. Waarom is het moeilijk als Wij zeggen: “Oefen dertig minuten per dag met het ervaren van Kennis.” Mensen zeggen: “Dit is moeilijk!” Waarom is het moeilijk? Je brengt meer tijd dan dat door in de badkamer, waar je naar jezelf kijkt. Waarom is het moeilijk? Het is moeilijk omdat je denkt dat je het niet waard bent. Dit is echt een investering in jezelf.

Laten we nu dit zeer belangrijke punt benadrukken. Mensen zijn doodsbang voor hun eigen oordelen. Daarom kan het in eerste instantie zo onheilspellend lijken om naar binnen te kijken. Het is daarbinnen allemaal donker, weet je, en er zijn van die vreselijke gedachten, vreselijke herinneringen en beelden.

De wereld heeft je haat bijgebracht. De wereld leert dit omdat ze niets weet. Jij weet iets. Daarom is de wereld niet je plaats van oorsprong. Je bent een bezoeker. Je bent niet louter onderdeel van de biologische machinerie van deze wereld. Je draagt het zaad van Kennis in je.

Onbenutte Kennis is een vreselijke last. Het is de bron van ieders neurose. Het is alsof je een arm hebt die je nooit gebruikt. Het is onhandig om die de hele dag mee te slepen, nietwaar? Dit ding aan je lichaam laten bungelen—het werkt wel, maar je gebruikt het gewoon nooit. Het zit altijd in de weg.

Dus wanneer individuen hun Kennis gaan volgen, worden ze geconfronteerd met hun eigen twijfel aan zichzelf en hun angst voor oordelen over zichzelf. Het zijn hun eigen ideeën waar ze bang voor zijn. Wat hen beangstigt, zijn hun eigen ideeën.

De enige manier om te weten dat een idee slechts een idee is, is het onder ogen te zien als het je in de weg staat. Als je een leerling van Kennis wordt en je begint een diepere, meer doordringende kracht in jezelf te volgen, zul je geconfronteerd worden met je eigen twijfels en je eigen oordelen over het leven.

Zie je, Kennis maakt het niet uit wat je hebt gedaan. Ze wil alleen maar vanuit je innerlijk naar buiten komen.

Mensen denken, in psychologische termen, dat ze al die onopgeloste kwesties uit het verleden met zich meedragen. Mensen denken: „Ik moet de komende twintig jaar wijden aan het oplossen van deze kwesties, en dan kan ik misschien een mens worden die gelukkig kan zijn en met een frisse blik van dingen kan genieten.”

Nou, dat legt de oplossing wel erg handig in de toekomst, nietwaar? Twintig jaar bezig zijn met het oplossen van je verleden is belachelijk. Je zult je leven beëindigen als een zaadje dat niet is opengegaan. Dat is niet wat Wij voorstellen.

Je zult ontdekken dat je heel effectief door het leven kunt gaan zonder deze oordelen te hoeven vellen. En zodra je die ervaring hebt opgedaan, wat zelfs al vanaf het begin mogelijk is, zal dit je overtuiging versterken dat wat je volgt je volledige toewijding waard is. Dit zal je in je eigen ogen rechtvaardigen, omdat je je waarde zult zien in relatie tot iets heel groots.

De waarde van mensen moet aan hen worden getoond. Het is niet genoeg dat Wij zeggen: “Jullie kunnen het idee dat jullie jezelf niet mogen vergeten, want jullie zijn allemaal geweldig.” Nu zullen Wij dat zeggen omdat het waar is. Wij genieten enorm van jullie, maar is dat voldoende? Jullie waarde moet worden getoond. God zal het grootste deel van het werk doen, en jullie krijgen alle eer. God heeft die eer niet nodig.

Het pad van verzoening vereist echter wel dat je je heel bewust bent in het moment. Hier kun je jezelf gaan observeren terwijl je oordelen velt en beschuldigingen uit tegen jezelf en anderen, en voldoende aanwezig zijn om dit te herkennen zodra het gebeurt, en voor een andere weg te kiezen.

Zie je, de persoonlijke kant van je geest bestaat uit gewoontes. Dat is alles wat het is: gewoontes. Het is een heel netwerk van gewoontes. Daarom blijft hij zichzelf keer op keer herhalen. Hoe meer je je persoonlijke geest ziet, hoe meer je ziet hoe repetitief die is, want zo behoudt hij zijn identiteit. Je persoonlijke kant moet niet veroordeeld of weggegooid worden. Hij is nuttig. Hij begrijpt de praktische kant van de dingen en is heel nuttig, maar hij is een heel slechte god.

Om Kennis te gaan volgen, moet je je realiseren dat je er behoefte aan hebt en voelen dat je het waard bent. Dit is op zich al een stap in de richting van erkenning en een belangrijke stap weg van zelfhaat. Alleen je gedachten over jezelf veranderen lost het dilemma niet op, omdat dat niet voorziet in je werkelijke behoeften. Door iets in jezelf te volgen dat niet gebaseerd is op je oordelen, kom je helemaal los van die oordelen. Zonder je aandacht en bevestiging beginnen ze gewoonweg te verdwijnen.

Daarom geeft God je iets zinvols te doen dat niets te maken heeft met je conflicten. Je zegt misschien: “Ik ben hier om dit uit te werken en dat op te lossen”, maar dit is gewoon jouw manier om je nieuwe leven relevant te maken voor je oude leven.

Overleven is niet de voornaamste zorg van de man en de vrouw van Kennis. Zij bevinden zich in een positie om bij te dragen aan het leven, omdat zij beschikken over wat het leven hier ontbeert, en zo leiden zij een leven dat niet verarmd is. Het zijn individuen die in staat zijn om betekenis te geven aan de wereld. Zij zijn niet hoogdravend, maar toch kan deze betekenis uit hen voortvloeien.

Zie je, het enige wat mensen echt willen, is ergens bij horen en waarde toevoegen aan hun situatie—ergens thuis zijn en deel uitmaken van iets echts. Dan kunnen ze zich gaan vestigen en meedoen, en hun waarde en betekenis zullen zich keer op keer aan hen openbaren, want waarde en betekenis kunnen alleen maar worden getoond.

Omdat je in een wereld van beperkingen leeft, zul je altijd beperkingen hebben en zul je hier altijd fouten maken. Toch heb je nu geen reden tot veroordeling, omdat je niet probeert de wereld er goed uit te laten zien. Sterker nog, je probeert helemaal niets te creëren.

Je bent nu actief bezig om Kennis je bijdrage te laten sturen. Of je nu te dik, te dun, te lang, te kort, te gek, te serieus, te wat dan ook bent, het maakt niet uit. De wanhopige poging om jezelf te rechtvaardigen, dat grote harnas, begint nu af te vallen.

Zie je, God is als lucht. Iedereen is volledig afhankelijk van God, maar niemand denkt ooit aan God. Mensen houden zich alleen bezig met materiële zaken, maar de essentie zelf die hen van moment tot moment in stand houdt en die deze ongerepte wereld waarin ze leven mogelijk maakt, wordt als vanzelfsprekend beschouwd en nooit in gedachten gehouden. Wanneer die essentie belangrijker wordt dan alles wat je ziet, zul je een grote kracht in je leven voelen en zal dankbaarheid je altijd bijblijven.

God trekt iedereen naar Huis. Dat is jouw Kennis—die je naar Huis trekt, je binnenhaalt, je dichtbij brengt. Zodra Kennis zich begint te openbaren, zal ze ernaar streven zichzelf te vervullen, en zal de hele basis voor het niet vergeven verdwijnen.

Wat de wereld nodig heeft, is dat individuen zowel hun Aloude Thuis hier vinden als hierheen brengen. Dan zal de wereld ophouden een plaats van verloochening te zijn.